Μηνύματα φωτός

-Ευτυχισμένος αυτός που γνωρίζει,τι είναι αγάπη προς τον Ιησού Χριστό και περιφρονεί τον εαυτόν του χάριν αυτής της αγάπης.
-Αγάπησε ψυχή ολόθερμα τον Ιησού Χριστό.Αυτόν να θεωρείς φίλο σου,Αυτόν,που έστω και αν όλοι σε εγκαταλείψουν,δεν θα σε αφήσει ποτέ,ούτε θα επιτρέψει να καταστραφείς.
-Αν σε κάθε σου ανάγκη επικαλείσαι τον Ιησού Χριστό,θα Τον έχεις πάντοτε κοντά σου.Αν ο Χριστός είναι μαζί σου,κανείς εχθρός δεν μπορεί να σε βλάψει.
-Να είσαι ταπεινός και ειρηνικός και ο Ιησούς Χριστός θα είναι μαζί σου
-Να είσαι ευσεβής και πράος και ο Ιησούς Χριστός θα είναι μαζί σου.
-Κάνε τον Ιησού Χριστό βασιλιά της καρδιάς σου και θα είσαι πάντα ευτυχισμένος.

Σάββατο, 22 Αυγούστου 2015

Θαύματα της Παναγίας σε Μουσουλμάνους



Επιμέλεια: Πρωτοπρεσβυτέρου Δημ.Αθανασίου
Μια από τις πιο ενδιαφέρουσες πλευρές της σχέσης ανάμεσα στο χριστιανισμό και το μουσουλμανισμό είναι το γεγονός ότι, σε περιοχές όπου συνυπήρξαν πληθυσμοί που ανήκαν και στις δυο πνευματικές παραδόσεις, οι μουσουλμάνοι γίνονταν αποδέκτες θαυματουργικών παρεμβάσεων της Θεοτόκου και διαφόρων χριστιανών αγίων.
Θαύματα της Παναγίας σε Μουσουλμάνους
Πιστεύουμε ότι τα θαύματα αυτά είναι η διαρκής πρόσκληση, της Θεοτόκου προς τους μουσουλμάνους αδελφούς μας, για να προσέλθουν στο χριστιανισμό.
Α. Το Ντουραχάνι (μονή Δουραχάνης)
Το 1434, τέσσερα χρόνια μετά την κατάληψη των Ιωαννίνων από τους Οθωμανούς, ο Ντουραχάν πασάς, Μπεηλέρμπεης της Ρούμελης, πέρασε με το στρατό του πάνω από τη λίμνη των Ιωαννίνων (Παμβώτιδα), που είχε παγώσει. Όταν πληροφορήθηκε, εκ των υστέρων, ότι ήταν

Συναξη Της Παναγιας Της Προυσιωτισσας Στην Ευρυτανια (παναγια Η «εν Τω Πυρσω Της Ευρυτανιας»)

 Εορτάζει στις 23 Αυγούστου εκάστου έτους.
Συναξη Της Παναγιας Της Προυσιωτισσας Στην Ευρυτανια (παναγια Η «εν Τω Πυρσω Της Ευρυτανιας»)
Προύσηθεν εικών, της Aγνής τη Eλλάδι,
Ποταμός ίκται, θαυμάτων αεννάων.


Βιογραφία

Ψηλά, στις ελατόφυτες βουνοκορφές της νοτιοδυτικής Ευρυτανίας, και σφηνωμένη ανάμεσα σε κάθετους γκριζωπούς βράχους με άγρια μεγαλοπρέπεια, προβάλλει η ιερά μονή του Προύσου. Είναι σταυροπηγιακό και ιστορικό μοναστήρι, με μεγαλόπρεπα τριώροφα κτίρια. Ανάμεσα τους υπάρχει σπήλαιο λαξευμένο, που φιλοξενεί στο εσωτερικό του τον πρώτο και παλαιό ναό της μονής. Μέσα σ' αυτόν φυλάσσεται η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας, που επονομάζεται Προυσιώτισσα και εορτάζει με κάθε εκκλησιαστική και βυζαντινή μεγαλοπρέπεια στις 22-23 Αυγούστου.
Τη θαυματουργή αυτή εικόνα της Θεοτόκου λέγεται ότι την ζωγράφισε ο Ευαγγελιστής Λουκάς και ήλθε από την Προύσα της Μικράς Ασίας (σύμφωνα με το χειρόγραφο 3 του κώδικα της Ιεράς Μονής Προυσιωτίσσης). Την έφερε από την Προύσα κάποιος ευγενής νέος στα χρόνια της εικονομαχίας (829 μ.Χ.) επί εικονομάχου βασιλέως Θεοφίλου. Στο

Τετάρτη, 19 Αυγούστου 2015

Mία συγκινητική ιστορία! Γράφει ο π.Νεκτάριος Πόκκιας

Ευρισκόμενοι στο όμορφο και πανηγυρικό κλίμα της μεγάλης Θεομητορικής εορτής της Κοιμήσεως της Υπεραγίας μας Θεοτόκου σταχυολογήσαμε και σας προσφέρουμε προς πνευματική ωφέλεια μία συγκινητική θαυματουργική ιστορία από το βιβλίο «Αμαρτωλών Σωτηρία». Πολλά μηνύματα μπορεί να στείλει αυτή η διδακτική ιστορία σε όσους έχουν αγαθή προαίρεση και προσεγγίζουν τα θαύματα της Εκκλησίας μας, με αυθεντική και αληθινή πίστη. 
Βέβαια πολλές φορές δεν μπορούμε να πείσουμε όλους τους ανθρώπους με κάποιες ιστορίες που προβάλλουμε, γιατί πολύ απλά κάποιοι κινούνται μόνο με γνώμονα την στείρα λογική και δεν αφήνουν χώρο στην καρδιά τους για να δράσει ευεργετικά ο μυστικός χώρος του θαύματος. Σεβόμενοι όμως την ελευθερία τους, προσευχόμαστε στο Θεό και στη Παναγία να τους φωτίσει.
Ένα ανδρόγυνο λοιπόν έτρεφε μεγάλη ευλάβεια στην Παναγία μας. Αποτέλεσμα αυτής της αγάπης και των δύο, του άνδρα και της γυναίκας ήταν να αγιογραφήσουν σ΄ έναν από τους τοίχους του σπιτιού τους μία μεγαλόπρεπη και επιβλητική εικόνα της Κυρίας Θεοτόκου, ξοδεύοντας μάλιστα πολλά χρήματα. Κάθε φορά που περνούσαν μπροστά από αυτή την

Δευτέρα, 27 Ιουλίου 2015

Αγωνία ή αγρυπνία; Γράφει ο π.Νεκτάριος Πόκκιας

H αγωνία των τελευταίων ημερών για το τί θα γίνει στην πατρίδα μας έχει δημιουργήσει σε πολλούς ανθρώπους παρατεταμένη ανησυχία, φόβο και γενικά απαισιοδοξία. Ήλθαν και πάλι στην επιφάνεια φωνές «προφητικές» για τα διάφορα κακά που θα μας βρουν, για την πείνα που θα επικρατήσει και για τον πόλεμο που θα γίνει. Μάλιστα τέτοιες φωνές γίνονται πιο πειστικές γιατί υποτίθεται ό,τι μεταφέρουν λόγια γερόντων που έχουν προφητεύσει τα μελλούμενα. Είδα προχθές στο μαγαζί μία κυρία να μου λέει με έντονο και ανησυχητικό ύφος: Πάτερ έρχονται δύσκολες μέρες, γι΄αυτό ήλθα να πάρω μακράς διαρκείας τρόφιμα και γάλατα. Καλά, δεν κάνω; Όχι! της απάντησα ορθά κοφτά. Με

Μία ψυχοσωματική αποτοξίνωση! Γράφει ο π.Νεκτάριος Πόκκιας

Αυτές τις μέρες που οι περισσότεροι από εμάς αγωνιούμε για το μέλλον της πατρίδας μας και καθόμαστε με τις ώρες μπροστά στην τηλεόραση για να δούμε τα νέα και τις εξελίξεις, μου ήλθε στο νου κάτι που είχα διαβάσει στο ανθολόγιο συμβουλών του Αγίου Γέροντος Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου. Ήταν μία αφοπλιστική απάντηση σε ένα ερώτημα μιας νέας κοπέλας. Μία διέξοδος ξεχωριστή με έναν ιδιαίτερο και μοναδικό τρόπο που μόνο η εκκλησία ξέρει να μας υποδεικνύει και που μπορούμε όλοι μας να εφαρμόσουμε, εάν θέλουμε να κάνουμε ψυχοσωματική αποτοξίνωση. 
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Συνήθιζαν πολλοί νέοι να πηγαίνουν στον Γέροντα Πορφύριο και να ζητούν την συμβουλή και την προσευχή του για διάφορα θέματα που τους απασχολούσαν. Μία νέα λοιπόν κοπέλα, ψιλή και εμφανίσιμη, τακτικά κατέφευγε στον Γέροντα για να πάρει την ευχή του και για να ακούσει αυτά που θα την συμβούλευε. Ήταν μελετηρή καθώς σπούδαζε στην Αρχιτεκτονική και δαπανούσε πολύ από τον ελεύθερο χρόνο της στην

Προσευχή του Αγίου Όρους: Αν τη λέτε κάθε πρωί τίποτα κακό δεν θα σας αγγίξει!


Όπως διδάσκουν παλαιοί γέροντες του Αγίου Όρους κι ο γέροντας Παϊσιος, το ψαλτήρι του Δαυϊδ, αποτελεί πανίσχυρο όπλο κατά οποιουδήποτε κακού.


Παραθέτουμε λοιπόν έναν εκ των ισχυρών ψαλμών, κάθε πρωϊ όταν λέγεται αυτός ο ψαλμός δεν πλησιάζει τίποτα κακό, σύμφωνα με άγιους πατέρες, όπως αναφέρει το agioritikovima.

Ψαλμός ΞΘ' (69)

Ο Θεός εις την βοήθειάν μου πρόσχες, Κύριε, εις το βοηθήσαι μοι σπεύσον. Αισχυνθήτωσαν και εντραπήτωσαν οι ζητούντες την ψυχήν μου. Αποστραφήτωσαν εις τα οπίσω, και καταισχυνθήτωσαν οι βουλόμενοί μοι κακά. Αποστραφήτωσαν παραυτίκα αισχυνόμενοι, οι λέγοντές μοι: Εύγε, εύγε.
Αγαλλιάσθωσαν και ευφρανθήτωσαν επί Σοί, πάντες οι ζητούντες σε, ο Θεός. Και λεγέτωσαν δια παντός. Μεγαλυνθήτω ο Κύριος, οι αγαπώντες το σωτήριόν Σου. Εγώ δε πτωχός ειμί και πένης, ο Θεός, βοήθησόν μοι. Βοηθός μου, και ρύστης μου ει Συ, κύριε, μη χρονίσης.

Τρίτη, 23 Ιουνίου 2015

Δάσκαλος με ψυχή! Γράφει ο π.Νεκτάριος Πόκκιας

Διαβάζοντας αυτές τις ημέρες στο διαδίκτυο ένα εξαιρετικό και υπέροχο άρθρο του δασκάλου Δημητρίου Νατσιού προβληματίστηκα πολύ από την σημερινή χαοτική κατάσταση που επικρατεί στην παιδεία μας και εν γένει στο εκπαιδευτικό μας σύστημα. Δεν είμαι ο ειδήμων να γράψω τί πρέπει να γίνει στον ευαίσθητο τομέα της παιδείας μας που ολοένα καθίσταται πιο ευάλωτος από ποικιλώνυμους εχθρούς εσωτερικούς και εξωτερικούς, μπορώ όμως να έχω άποψη και να κρούσω και εγώ όπως και πολλοί άλλοι σκεφτόμενοι άνθρωποι, τον κώδωνα του κινδύνου, πριν είναι μη αναστρέψιμη η κατάσταση στα εκπαιδευτικά μας δρώμενα. Τα καημένα τα παιδιά όπως έλεγε και ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης μπουκτίζουν από στείρες γνώσεις που τελικά τα βλάπτουν και τα καθιστούν άβουλα νούμερα στην παγκοσμιοποιημένη κοινωνία της χαύνωσης και της ραστώνης που ζούμε.
Τί κάνει λοιπόν αυτός ο δάσκαλος πηγαίνοντας κόντρα στο ρεύμα της σύγχρονης χαώδους εκπαιδευτικής εποχής; Ακούστε την μαρτυρία του: «Προσωπικά και χωρίς καμία καύχηση διδάσκω εδώ και χρόνια μία ώρα την εβδομάδα αρχαία κατά παράβαση του αναλυτικού προγράμματος και των άνωθεν εντολών. Τί κάνω; Δίνω στα παιδιά σε φωτοτυπία ένα αρχαίο κείμενο. Κυρίως τους διδακτικότατους μύθους του Αισώπου, ή μία ευαγγελική περικοπή. Πρώτα το αντιγράφουν για να εξοικειωθούν με την αρτιμελή μορφή της γλώσσας, το λεγόμενο πολυτονικό. Στη συνέχεια το διαβάζουν για να «σπάσει» και η γλώσσα τους, να συνηθίσουν την προφορά των λέξεων. Κατόπιν υπογραμμίζουν λέξεις που αναγνωρίζουν για

Τρίτη, 16 Ιουνίου 2015

Τα καρφιά!!! Γράφει ο π.Νεκτάριος Πόκκιας

Πολλές φορές –αν και δεν πρέπει- έχω συλλάβει τον εαυτό μου να εκφράζεται αρνητικά για κάποιον ή για κάτι που εκ πρώτης όψεως δεν μου φαίνεται σωστό άσχετα αν μετά από λίγο, αρχίζω να μετανιώνω. Τότε καταλαβαίνω το λάθος στο οποίο υπέπεσα λόγω βιασύνης δημιουργώντας πρόβλημα πρώτα εσωτερικό, συνειδησιακό και πως θα έπρεπε να συγκρατηθώ και να μην μιλήσω. Έτσι επαληθεύεται το γνωμικό που λέει ό,τι τα πολλά λόγια είναι φτώχεια, τα λίγα ζάχαρη και τα καθόλου μέλι.
Η παρακάτω ιστορία είναι διδακτική και δείχνει το μέγεθος της ζημιάς που μπορεί να προκληθεί από μία γλώσσα που δεν προσέχει τί λέει, πώς το λέει και γιατί το λέει, άσχετα εάν μετά επανορθώσει το σφάλμα.
Ένα νέο παιδί πάντα συμπεριφερόταν με βίαιο και απότομο τρόπο στους άλλους. Ο πατέρας του βλέποντας τον σκληρό χαρακτήρα του παιδιού του στενοχωριόταν. Προσπάθησε λοιπόν να το νουθετήσει με το εξής έξυπνο και παραστατικό παράδειγμα : Του έδωσε ένα σακουλάκι με καρφιά και του είπε να καρφώνει ένα καρφί στο πεζοδρόμιο μπροστά από τον

Τρίτη, 9 Ιουνίου 2015

Οι έξι ιδιαίτερες καθημερινές εργασίες! Γράφει ο π.Νεκτάριος Πόκκιας

Mία διδακτική ιστορία από το Γεροντικό θα είναι το σημερινό άρθρο που θα διαπραγματευτούμε με ένα στόχο και σκοπό. Να αποκομίσουμε τα κατάλληλα μηνύματα που απορρέουν από αυτό και να τα χρησιμοποιήσουμε προς εσωτερική μας οικοδομή και ωφέλεια.
Ένας μοναχός λοιπόν καθημερινά έδειχνε κατάκοπος και κουρασμένος οπότε κίνησε την περιέργεια του Ηγουμένου να τον ρωτήσει γιατί φαίνεται τόσο καταπονημένος. Ο μοναχός απάντησε ότι καθημερινά μέρα και νύκτα έχει τόσες πολλές δουλειές που αν δεν τον βοηθούσε ο Θεός δεν θα μπορούσε να ανταπεξέλθει. Και συνέχισε: Καθημερινά έχω δύο γεράκια τα οποία προσπαθώ να τα εξημερώνω και να τα ελέγχω, έχω δύο λαγούς τους οποίους με προσοχή φυλάω να μην φύγουν, έχω δύο βόδια τα οποία επιβλέπω ώστε να εργάζονται και να αποδίδουν, έχω ένα λύκο τον οποίο προσέχω να μην

Τετάρτη, 27 Μαΐου 2015

Ὁ Ὅσιος Ἰωάννης ὁ Ρῶσος 27 Μαιου


Ὁ Ὅσιος Ἰωάννης ὁ Ρῶσος

Ημ. Εορτής:27 Μαΐου
Ημ. Γέννησης:1690 μ.Χ.
Ημ. Κοιμήσεως:1730 μ.Χ.
Ημ. Ανακομιδής Λειψάνων:10 / 1924 μ.Χ.



Ὁ Ὅσιος Ἰωάννης γεννήθηκε σὲ ἕνα χωριὸ τῆς λεγομένης Μικρᾶς Ρωσίας, περὶ τὸ 1690, ἀπὸ γονεῖς εὐλαβεῖς καὶ ἐνάρετους. Ὅταν ἔφθασε σὲ νόμιμη ἡλικία στρατεύθηκε, ἐνῶ βασίλευε στὴ Ρωσία ὁ Μέγας Πέτρος. Ἔλαβε μέρος στὸν πόλεμο ποὺ ἔκανε ἐκεῖνος ὁ τολμηρὸς τσάρος ἐναντίον τῶν Τούρκων κατὰ τὸ 1711, καὶ συνελήφθη αἰχμάλωτος ἀπὸ τοὺς Τατάρους. Οἱ Τάταροι τὸν πούλησαν σὲ ἕναν Ὀθωμανὸ ἀξιωματικὸ Ἵππαρχο, ποὺ καταγόταν ἀπὸ τὸ Προκόπιον τῆς Μικρᾶς Ἀσίας, τὸ ὁποῖο βρίσκεται πλησίον στὴν Καισάρεια τῆς Καππαδοκίας. Ὁ ἀγᾶς τὸν πῆρε μαζί του στὸ χωριό του. Πολλοὶ ἀπὸ τοὺς αἰχμαλώτους συμπατριῶτες του ἀρνήθηκαν τὴν πίστη τοῦ Χριστοῦ καὶ ἔγιναν Μουσουλμάνοι, εἴτε γιατὶ κάμφθηκαν ἀπὸ τὶς ἀπειλές, εἴτε γιατὶ δελεάστηκαν ἀπὸ τὶς ὑποσχέσεις καὶ τὶς προσφορὲς ὑλικῶν ἀγαθῶν.
Ὁ Ἰωάννης, ὅμως, ἦταν ἀπὸ μικρὸς ἀναθρεμμένος μὲ παιδεία καὶ νουθεσία Κυρίου καὶ ἀγαποῦσε πολὺ τὸν Θεὸ καὶ τὴν πίστη τῶν πατέρων του. Ἦταν ἀπὸ ἐκείνους τοὺς νέους, ὅπου τοὺς σοφίζει ἡ γνώση τοῦ Θεοῦ, ὅπως κήρυξε ὁ σοφὸς Σολομών, λέγοντας: «Ὁ δίκαιος εἶναι γνωστικὸς καὶ στὴ νεότητά του. Διότι τιμημένο γήρας δὲν εἶναι τὸ πολυχρόνιο, οὔτε μετριέται μὲ τὸν ἀριθμὸ τῶν ἐτῶν. Ἡ φρονιμάδα στοὺς νέους ἀνθρώπους εἶναι σεβάσμια ὡσὰν νὰ εἶναι φέροντες καὶ ὁ καθαρὸς βίος τοὺς κάνει ὡσὰν νὰ εἶναι γέροντες πολύμαθοι».
Ἔτσι, λοιπόν, καὶ ὁ μακάριος Ἰωάννης, ἔχοντας τὴν