Μηνύματα φωτός

-Ευτυχισμένος αυτός που γνωρίζει,τι είναι αγάπη προς τον Χριστό και περιφρονεί τον εαυτόν του χάριν αυτής της αγάπης.
-Αγάπησε ψυχή ολόθερμα τον Ιησού.Αυτόν να θεωρείς φίλο σου,Αυτόν,που έστω και αν όλοι σε εγκαταλείψουν,δεν θα σε αφήσει ποτέ,ούτε θα επιτρέψει να καταστραφείς.
-Αν σε κάθε σου ανάγκη επικαλείσαι τον Ιησού,θα Τον έχεις πάντοτε κοντά σου.Αν ο Χριστός είναι μαζί σου,κανείς εχθρός δεν μπορεί να σε βλάψει.
-Να είσαι ταπεινός και ειρηνικός και ο Ιησούς θα είναι μαζί σου
-Να είσαι ευσεβής και πράος και ο Ιησούς θα είναι μαζί σου.
-Κάνε τον Ιησού βασιλιά της καρδιάς σου και θα είσαι πάντα ευτυχισμένος.

Δευτέρα, 2 Μαρτίου 2015

Σκέψεις στη Μεγάλη Σαρακοστή… Γράφει ο π.Νεκτάριος Πόκιας

Από την παιδική μας ηλικία έχουμε συνηθίσει να ακούμε ότι την περίοδο της Σαρακοστής πρέπει να νηστεύουμε περισσότερο, να προσευχόμαστε πιο πολύ, να πηγαίνουμε στην Εκκλησία στα Απόδειπνα, στους Χαιρετισμούς, στις Προηγιασμένες Λειτουργίες και γενικά να είμαστε πιο προσεκτικοί εν συγκρίσει με το υπόλοιπο λειτουργικό έτος. Βέβαια αυτές οι σκέψεις δημιούργησαν στον καθένα χωριστά, ανάλογα με τα βιώματα του και τις ανάλογες αντιδράσεις οι οποίες πολλαπλασιάζονται ιδιαίτερα αυτό τον καιρό που οι συνθήκες άλλαξαν, η περιρρέουσα ατμόσφαιρα ισοπέδωσε τα πάντα, ενώ οι οικογενειακοί δεσμοί αμβλύνθηκαν. Οπότε το ερώτημα που προβάλλει είναι το κατά πόσο μπορούν οι μεγάλες, κοπιαστικές και πολύωρες ακολουθίες αυτών των ημερών της Μεγάλης Σαρακοστής να αφήσουν αισθήματα χαράς και γλυκύτητας σε όποιον έχει αγαθή προδιάθεση και θέλει να αγωνισθεί πνευματικά, ή αντίθετα να προκαλέσουν ένα στείρο πειθαναγκασμό που θα είναι επιζήμιος;
Ορθά έχει ειπωθεί ότι αυτή η περίοδος είναι ένα σχολείο μετανοίας απευθύνοντας ανοικτή πρόσκληση που συγχρόνως γίνεται και πρόκληση σε όποιον θέλει να

Προσευχή στόν Ἅγιο Ἀρχάγγελο Μιχαήλ

Ἡ προσευχή αὐτή, εἶναι ἀρχαία. Εἶναι ἀχειροποίητος! Ἐμφανίστηκε στόν προθάλαμο τῆς Μονῆς στό Κρέμλ τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Μιχαῆλε Ἀρχιστράτιγε (Ἀρχιστράτηγου Μιχαήλ). Σύμφωνα μέ τήν ρωσσική παράδοση, ὁ ἄνθρωπος πού θά διαβάσει αὐτήν τήν προσευχή, ἀπό τήν ἡμέρα ἐκείνη, δέν θά τόν ἀγγίζει οὔτε διάβολος, οὔτε κακός ἄνθρωπος καί μέ κολακεία δέν θά προσβληθεῖ ἡ καρδιά του.

Καί ἄν πεθάνει, τότε καί κόλαση ἡ ψυχή του δέν θά πάρει. 

Ἡ εἰκόνα αὐτή μυροβλίζει καί βρίσκεται στήν ἐπαρχία τοῦ Χαρακόβ. Ναός τοῦ Ἀρχιστράτιγε Μιχαῆλε
Ὁδός Κάρλου Μάρκς 26
Προϊστάμενος Ἱερομόναχος Μπογδάν


Κύριε Θεέ, Βασιλεῦ Μέγα, Ἄναρχε! Ἀπόστειλον, Κύριε, τόν Σόν Ἀρχάγγελον Μιχαήλ, ἐπί τόν δοῦλον Σου (ὄνομα) ϊνα ρύσης με

Σάββατο, 28 Φεβρουαρίου 2015

Νηστειοδρόμιο 2015



Α΄ Κυριακή των Νηστειών - της Ορθοδοξίας 1/3/2015


Με βάση το Πάσχα.
Εορτάζει 42 ημέρες πριν το Άγιο Πάσχα
Η Αναστηλωση των Αγίων Εικόνων


Η αγία αυτή ημέρα είναι ξεχωριστή, διότι παρά το κατανυκτικό κλίμα της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, εορτάζει λαμπρά η Ορθοδοξία μας, η αληθινή Εκκλησία του Χριστού. Ποιούμε ανάμνηση του κορυφαίου γεγονότος της εκκλησιαστικής μας ιστορίας, της αναστηλώσεως των ιερών εικόνων, το οποίο επισυνέβη το 843 μ.Χ. στο Βυζάντιο, χάρις στην αποφασιστική συμβολή της βασιλίσσης και μετέπειτα αγίας Θεοδώρας, συζύγου του αυτοκράτορα Θεοφίλου (840 - 843 μ.Χ.).

Αναφερόμαστε στη μεγάλη εικονομαχική έριδα, η οποία συντάραξε κυριολεκτικά την Εκκλησία μας για περισσότερα από εκατό χρόνια. Το 726 μ.Χ. ο αυτοκράτωρ Λέων ο Γ' ο Ίσαυρος (717 - 741 μ.Χ.) αποφάσισε να επιφέρει στο κράτος ριζικές μεταρρυθμίσεις. Μια από αυτές ήταν η απαγόρευση προσκύνησης των ιερών εικόνων, επειδή, παίρνοντας αφορμή από ορισμένα ακραία φαινόμενα εικονολατρίας, πίστευε πως η χριστιανική πίστη παρέκλινε στην ειδωλολατρία. Στην ουσία όμως

Πέμπτη, 26 Φεβρουαρίου 2015

Κάποια μέρα του καλοκαιριού θα ξυπνήσουμε και θα ακούσουμε από το ραδιόφωνο και την τηλεόραση ότι η Ελλάδα κήρυξε Πτώχευση.

«Από εκείνη τη στιγμή και μετά, αρχίζουν τα χειρότερα στην Ελλάδα»

«Από εκείνη τη στιγμή και μετά, αρχίζουν τα χειρότερα στην Ελλάδα»

Γέροντας Νεκτάριος Βιτάλης

«Κάποια μέρα του καλοκαιριού θα ξυπνήσουμε και θα ακούσουμε από το ραδιόφωνο και την τηλεόραση ότι η Ελλάδα κήρυξε Πτώχευση.»
Τότε οι οποιεσδήποτε καταθέσεις στις τράπεζες, θα παρακρατηθούν για να πληρωθούν τα χρέη. Από εκείνη τη στιγμή και μετά, αρχίζουν τα χειρότερα στην Ελλάδα».
26 Μαΐου 2011
Αγιορείτης γέροντας στο κελλί του οποίου φιλοξενηθήκαμε την Σαρακοστή, μας διαβεβαίωσε για το μεγάλο πνευματικό ανάστημα του γέροντα Νεκτάριου τον οποίο είχε Πνευματικό.
Ως προς την παραπάνω μαρτυρία, το θέμα είναι ποιανού καλοκαιριού… 

Τρίτη, 24 Φεβρουαρίου 2015

Παϊσιος: Σε μερικές γυναίκες ο Θεός σκόπιμα δεν δίνει παιδιά

PAISIOS

Σε μερικές γυναίκες που δεν μπορούν να αποκτήσουν παιδιά λειτουργούν και οι πνευματικοί νόμοι, γιατί δεν κάνουν οικογένεια εγκαίρως. Αρχίζουν να διαλέγουν. «Όχι, αυτός είναι έτσι, εκείνος είναι αλλιώς», δίνουν μια υπόσχεση σε κάποιον, κοιτάζουν συγχρόνως και άλλον, λένε μετά «όχι» σ’ εκείνον που έδωσαν την υπόσχεση – και αυτός, αντί να το θεώρησει ευλογία που τον αφήνει πριν παντρευτούν, πάει να αυτοκτονήσει.
Ε, τι οικογένεια θα κάνη μια τέτοια κοπέλα; Άλλες γυναίκες δεν μπορούν να κάνουν παιδιά, γιατί στα νεανικά τους χρόνια έζησαν άτακτη ζωή. Μερικές πάλι επηρεάζονται από την διατροφή. Πολλές τροφές περιέχουν πολλά φάρμακα και ορμόνες.
Υπάρχουν και ανδρόγυνα που, μόλις παντρευτούν, θέλουν αμέσως να αποκτήσουν παιδί και, αν λίγο καθυστερήσουν, αρχίζουν να αγωνιούν. Άλλα πώς να κάνουν παιδί, ενώ είναι γεμάτοι αγωνία και άγχος; Αν διώξουν την αγωνία και το άγχος και βάλουν στην ζωή τους μια καλή πνευματική σειρά, τότε θα κάνουν παιδί.
Μερικές φορές ό Θεός σκόπιμα αργεί να δώσει παιδί σε κάποιο ανδρόγυνο. Είδατε, και στους Αγίους Ιωακείμ και Άννα, τους Θεοπάτορες, και στον Προφήτη Ζαχαρία και την Αγία Ελισάβετ, στα γεράματα έδωσε παιδί, για να εκπληρωθεί και στις δύο περιπτώσεις το προαιώνιο σχέδιο Του για την σωτηρία των ανθρώπων.
Οι σύζυγοι πρέπει να είναι πάντα έτοιμοι να δεχθούν το θέλημα του Θεού στην ζωή τους. Όποιος εμπιστεύεται τον εαυτό του στον Θεό, ό Θεός δεν τον αφήνει. Τίποτε δεν κάνουμε εμείς, και ό Θεός πόσα κάνει για μας! Με πόση αγάπη και απλοχεριά μας τα δίνει όλα! Υπάρχει τίποτε στον Θεό που να μην μπορεί να το κάνη;
Ένα ανδρόγυνο είχε πέντε παιδιά, αλλά, όταν τα παιδιά τους μεγάλωσαν, αποκαταστάθηκαν και έφυγαν από κοντά τους, έμειναν μόνοι.
Τότε αποφάσισαν να κάνουν ακόμη ένα παιδί, για να το έχουν στα γεράματα τους. Παρόλο που ή γυναίκα ήταν σε ηλικία που δεν μπορούσε να τεκνοποίηση και ανθρωπίνως αυτό ήταν αδύνατο, είχαν όμως μεγάλη πίστη στον Θεό και απέκτησαν ένα αγόρι. Έτσι είχαν μαζί τους στα γεράματα τους τον μικρότερο γιο τους, που τον μεγάλωσαν και τον

Δευτέρα, 23 Φεβρουαρίου 2015

Η αληθινή ευτυχία! Γράφει ο π.Νεκτάριος Πόκιας

Εάν είχα την δυνατότητα να ρωτήσω πολλούς ανθρώπους συγχρόνως τί ζητούν από την ζωή τους, είμαι απόλυτα πεπεισμένος ότι οι περισσότεροι θα έλεγαν ότι θέλουν την ευτυχία. Βέβαια αυτή την ευτυχία την συνδυάζουν στο μυαλό τους με χρήματα, περιουσίες, ανέσεις, καλοπέραση. Γι΄αυτό και σ΄όλη τους την ζωή αγωνίζονται για την κατάκτηση της. Εργάζονται, κοπιάζουν, τρέχουν, αγωνιούν με μοναδικό σκοπό την απόκτηση πλούτου, τον οποίο θεωρούν νομοτελειακά ότι θα τους οδηγήσει στην πολυπόθητη ευτυχία. Ένα ξαφνικό όμως και αναπάντεχο γεγονός ανατρέπει όλους τους προγραμματισμούς τους και αναδεικνύει τον λανθασμένο συλλογισμό τους αλλά και γεγονός της φθαρτότητας και προσωρινότητας όλων μας.
Τί θεωρεί ο κόσμος σήμερα ως ευτυχία; Να ανεβαίνεις στην κοινωνική ζωή και να έχεις τα αξιώματα απολαμβάνοντας κάποιες τιμές, για να μπορείς όπως λένε μερικοί να επιβάλλεσαι. Να περνάς σ΄αυτή τη ζωή καλά, δηλαδή να διασκεδάζεις, να πηγαίνεις σε ταβέρνες και εστιατόρια περνώντας στιγμές καλοπέρασης και να κάνεις ότι σου αρέσει και σε ευχαριστεί. Έτσι καταξιώνεσαι στα μάτια κάποιων άλλων. Όλους αυτούς τους διαψεύδει όμως το αποτέλεσμα. Όταν φύγουν από αυτόν εδώ τον πρόσκαιρο κόσμο είναι πια πολύ αργά για να καταλάβουν το ακριβές νόημα της ζωής.
Διαχρονικά έρχεται η σωστική φωνή της Εκκλησίας με το αψευδές στόμα του Χριστού να μας

Κυριακή, 22 Φεβρουαρίου 2015

Οι αθεïστές έρχονται; Γράφει ο π.Νεκτάριος Πόκιας

Η περιρρέουσα ατμόσφαιρα αυτών των ημερών μετά τις πρόσφατες πολιτικές εξελίξεις πυροδότησε νέα δεδομένα σε ομάδες ανθρώπων, με στόχο την δημιουργία εντυπωσιασμού. Άρχισαν πολλοί να μιλούν για τον πολιτικό όρκο ενώ στο τραπέζι έπεσαν θέματα όπως του διαχωρισμού των σχέσεων εκκλησίας- πολιτείας, της κατάργησης του μαθήματος των θρησκευτικών και της υπαγωγής του σε μάθημα θρησκειολογίας, της απαλοιφής των θρησκευτικών συμβόλων από τα δημόσια κτίρια, της κατάργησης της πρωινής προσευχής από τα σχολεία και άλλων πολλών παρεμφερών πραγμάτων που οδηγούν σε μία άνευ προηγουμένου ισοπέδωση των πάντων, στο όνομα μάλιστα της ισονομίας και της δημοκρατίας!
Δεν συνηθίζω να φανατίζομαι. Άλλωστε η Εκκλησία μας ως αποκεκαλυμμένη αλήθεια σέβεται και υποστηρίζει την ελευθερία του κάθε ανθρώπου. Νομίζω όμως ότι έχω και εγώ το δικαίωμα να παραθέσω κάποιους προβληματισμούς μου γύρω από τα παραπάνω, επιδιώκοντας όχι στο γνωμικό που

Σάββατο, 21 Φεβρουαρίου 2015

Η ΚΥΡΑ-ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ ΜΕ ΤΑ 7 ΠΟΔΙΑ ( 7 ΕΒΔΟΜΑΔΕΣ)


Ένα έθιμο που έχει σχεδόν χαθεί είναι αυτό της Κυρά Σαρακοστής. Την χρησιμοποιούσαν σαν ένα ιδιόμορφο ημερολόγιο για να μετράνε τις βδομάδες της νηστείας (Σαρακοστής).

Η κυρά Σαρακοστή στις περισσότερες περιοχές ήταν μια χάρτινη ζωγραφιά. Απεικόνιζε μια γυναίκα με σταυρωμένα χέρια, λόγω προσευχής, χωρίς στόμα, λόγω νηστείας, και με εφτά πόδια που αναπαριστούσαν τις επτά εβδομάδες της Μεγάλης Σαρακοστής. Κάθε Σάββατο έκοβαν ένα πόδι και έτσι ήξεραν πόσες βδομάδες νηστείας απέμεναν μέχρι το Πάσχα. Το Μεγάλο Σάββατο, έκοβαν και το τελευταίο πόδι.
Αυτό το κομμάτι χαρτί το δίπλωναν καλά και το έκρυβαν σε ένα ξερό σύκο. Τοποθετούσαν το σύκο αυτό μαζί με άλλα, και σε όποιον το έβρισκε θεωρούνταν ότι του έφερνε γούρι.


Σε άλλα μέρη της Ελλάδας η Κυρά Σαρακοστή δεν ήταν φτιαγμένη από χαρτί, αλλά από ζυμάρι. Το ζυμάρι φτιαχνόταν με αλεύρι, αλάτι και νερό. Η διαδικασία ήταν κι εδώ η ίδια όπως και με την

Κυριακή της Συγχωρήσεως του Αρχιμανδρίτη Ζαχαρία


Η περίοδος της Αγίας και Μεγάλης Σαρακοστής είναι γεμάτη από χάρη γιατί η Εκκλησία του Θεού, σε όλη τη γη, κάνει ένα μεγάλο αγώνα για πνευματική ανανέωση. Πρέπει να ευχαριστήσουμε τον Θεό που και μείς, ως ταπεινά μέλη της μεγάλης Εκκλησίας του Χριστού, μπαίνουμε μέσα σ' αυτήν την κοινωνία της χάριτος πού βασιλεύει μέσα στην Εκκλησία Του. Μόνο με τη χάρη του Θεού είναι δυνατό να επιτελέσουμε το έργο της ανακαινίσεως μας, της αναγεννήσεως μας της πνευματικής. «Χωρίς εμού ου δύνασθε ποιείν ουδέν»(1), λέει ο Κύριος. Χρειαζόμαστε τη χάρη του Θεού, με την όποια είναι γεμάτη αύτη η περίοδος, για να βρούμε την καρδιά μας, για να ζήσει πάλι η καρδιά μας, και να