Μηνύματα φωτός

-Ευτυχισμένος αυτός που γνωρίζει,τι είναι αγάπη προς τον Ιησού Χριστό και περιφρονεί τον εαυτόν του χάριν αυτής της αγάπης.
-Αγάπησε ψυχή ολόθερμα τον Ιησού Χριστό.Αυτόν να θεωρείς φίλο σου,Αυτόν,που έστω και αν όλοι σε εγκαταλείψουν,δεν θα σε αφήσει ποτέ,ούτε θα επιτρέψει να καταστραφείς.
-Αν σε κάθε σου ανάγκη επικαλείσαι τον Ιησού Χριστό,θα Τον έχεις πάντοτε κοντά σου.Αν ο Χριστός είναι μαζί σου,κανείς εχθρός δεν μπορεί να σε βλάψει.
-Να είσαι ταπεινός και ειρηνικός και ο Ιησούς Χριστός θα είναι μαζί σου
-Να είσαι ευσεβής και πράος και ο Ιησούς Χριστός θα είναι μαζί σου.
-Κάνε τον Ιησού Χριστό βασιλιά της καρδιάς σου και θα είσαι πάντα ευτυχισμένος.

Δευτέρα, 27 Ιουλίου 2015

Αγωνία ή αγρυπνία; Γράφει ο π.Νεκτάριος Πόκκιας

H αγωνία των τελευταίων ημερών για το τί θα γίνει στην πατρίδα μας έχει δημιουργήσει σε πολλούς ανθρώπους παρατεταμένη ανησυχία, φόβο και γενικά απαισιοδοξία. Ήλθαν και πάλι στην επιφάνεια φωνές «προφητικές» για τα διάφορα κακά που θα μας βρουν, για την πείνα που θα επικρατήσει και για τον πόλεμο που θα γίνει. Μάλιστα τέτοιες φωνές γίνονται πιο πειστικές γιατί υποτίθεται ό,τι μεταφέρουν λόγια γερόντων που έχουν προφητεύσει τα μελλούμενα. Είδα προχθές στο μαγαζί μία κυρία να μου λέει με έντονο και ανησυχητικό ύφος: Πάτερ έρχονται δύσκολες μέρες, γι΄αυτό ήλθα να πάρω μακράς διαρκείας τρόφιμα και γάλατα. Καλά, δεν κάνω; Όχι! της απάντησα ορθά κοφτά. Με

Μία ψυχοσωματική αποτοξίνωση! Γράφει ο π.Νεκτάριος Πόκκιας

Αυτές τις μέρες που οι περισσότεροι από εμάς αγωνιούμε για το μέλλον της πατρίδας μας και καθόμαστε με τις ώρες μπροστά στην τηλεόραση για να δούμε τα νέα και τις εξελίξεις, μου ήλθε στο νου κάτι που είχα διαβάσει στο ανθολόγιο συμβουλών του Αγίου Γέροντος Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου. Ήταν μία αφοπλιστική απάντηση σε ένα ερώτημα μιας νέας κοπέλας. Μία διέξοδος ξεχωριστή με έναν ιδιαίτερο και μοναδικό τρόπο που μόνο η εκκλησία ξέρει να μας υποδεικνύει και που μπορούμε όλοι μας να εφαρμόσουμε, εάν θέλουμε να κάνουμε ψυχοσωματική αποτοξίνωση. 
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Συνήθιζαν πολλοί νέοι να πηγαίνουν στον Γέροντα Πορφύριο και να ζητούν την συμβουλή και την προσευχή του για διάφορα θέματα που τους απασχολούσαν. Μία νέα λοιπόν κοπέλα, ψιλή και εμφανίσιμη, τακτικά κατέφευγε στον Γέροντα για να πάρει την ευχή του και για να ακούσει αυτά που θα την συμβούλευε. Ήταν μελετηρή καθώς σπούδαζε στην Αρχιτεκτονική και δαπανούσε πολύ από τον ελεύθερο χρόνο της στην

Προσευχή του Αγίου Όρους: Αν τη λέτε κάθε πρωί τίποτα κακό δεν θα σας αγγίξει!


Όπως διδάσκουν παλαιοί γέροντες του Αγίου Όρους κι ο γέροντας Παϊσιος, το ψαλτήρι του Δαυϊδ, αποτελεί πανίσχυρο όπλο κατά οποιουδήποτε κακού.


Παραθέτουμε λοιπόν έναν εκ των ισχυρών ψαλμών, κάθε πρωϊ όταν λέγεται αυτός ο ψαλμός δεν πλησιάζει τίποτα κακό, σύμφωνα με άγιους πατέρες, όπως αναφέρει το agioritikovima.

Ψαλμός ΞΘ' (69)

Ο Θεός εις την βοήθειάν μου πρόσχες, Κύριε, εις το βοηθήσαι μοι σπεύσον. Αισχυνθήτωσαν και εντραπήτωσαν οι ζητούντες την ψυχήν μου. Αποστραφήτωσαν εις τα οπίσω, και καταισχυνθήτωσαν οι βουλόμενοί μοι κακά. Αποστραφήτωσαν παραυτίκα αισχυνόμενοι, οι λέγοντές μοι: Εύγε, εύγε.
Αγαλλιάσθωσαν και ευφρανθήτωσαν επί Σοί, πάντες οι ζητούντες σε, ο Θεός. Και λεγέτωσαν δια παντός. Μεγαλυνθήτω ο Κύριος, οι αγαπώντες το σωτήριόν Σου. Εγώ δε πτωχός ειμί και πένης, ο Θεός, βοήθησόν μοι. Βοηθός μου, και ρύστης μου ει Συ, κύριε, μη χρονίσης.

Τρίτη, 23 Ιουνίου 2015

Δάσκαλος με ψυχή! Γράφει ο π.Νεκτάριος Πόκκιας

Διαβάζοντας αυτές τις ημέρες στο διαδίκτυο ένα εξαιρετικό και υπέροχο άρθρο του δασκάλου Δημητρίου Νατσιού προβληματίστηκα πολύ από την σημερινή χαοτική κατάσταση που επικρατεί στην παιδεία μας και εν γένει στο εκπαιδευτικό μας σύστημα. Δεν είμαι ο ειδήμων να γράψω τί πρέπει να γίνει στον ευαίσθητο τομέα της παιδείας μας που ολοένα καθίσταται πιο ευάλωτος από ποικιλώνυμους εχθρούς εσωτερικούς και εξωτερικούς, μπορώ όμως να έχω άποψη και να κρούσω και εγώ όπως και πολλοί άλλοι σκεφτόμενοι άνθρωποι, τον κώδωνα του κινδύνου, πριν είναι μη αναστρέψιμη η κατάσταση στα εκπαιδευτικά μας δρώμενα. Τα καημένα τα παιδιά όπως έλεγε και ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης μπουκτίζουν από στείρες γνώσεις που τελικά τα βλάπτουν και τα καθιστούν άβουλα νούμερα στην παγκοσμιοποιημένη κοινωνία της χαύνωσης και της ραστώνης που ζούμε.
Τί κάνει λοιπόν αυτός ο δάσκαλος πηγαίνοντας κόντρα στο ρεύμα της σύγχρονης χαώδους εκπαιδευτικής εποχής; Ακούστε την μαρτυρία του: «Προσωπικά και χωρίς καμία καύχηση διδάσκω εδώ και χρόνια μία ώρα την εβδομάδα αρχαία κατά παράβαση του αναλυτικού προγράμματος και των άνωθεν εντολών. Τί κάνω; Δίνω στα παιδιά σε φωτοτυπία ένα αρχαίο κείμενο. Κυρίως τους διδακτικότατους μύθους του Αισώπου, ή μία ευαγγελική περικοπή. Πρώτα το αντιγράφουν για να εξοικειωθούν με την αρτιμελή μορφή της γλώσσας, το λεγόμενο πολυτονικό. Στη συνέχεια το διαβάζουν για να «σπάσει» και η γλώσσα τους, να συνηθίσουν την προφορά των λέξεων. Κατόπιν υπογραμμίζουν λέξεις που αναγνωρίζουν για

Τρίτη, 16 Ιουνίου 2015

Τα καρφιά!!! Γράφει ο π.Νεκτάριος Πόκκιας

Πολλές φορές –αν και δεν πρέπει- έχω συλλάβει τον εαυτό μου να εκφράζεται αρνητικά για κάποιον ή για κάτι που εκ πρώτης όψεως δεν μου φαίνεται σωστό άσχετα αν μετά από λίγο, αρχίζω να μετανιώνω. Τότε καταλαβαίνω το λάθος στο οποίο υπέπεσα λόγω βιασύνης δημιουργώντας πρόβλημα πρώτα εσωτερικό, συνειδησιακό και πως θα έπρεπε να συγκρατηθώ και να μην μιλήσω. Έτσι επαληθεύεται το γνωμικό που λέει ό,τι τα πολλά λόγια είναι φτώχεια, τα λίγα ζάχαρη και τα καθόλου μέλι.
Η παρακάτω ιστορία είναι διδακτική και δείχνει το μέγεθος της ζημιάς που μπορεί να προκληθεί από μία γλώσσα που δεν προσέχει τί λέει, πώς το λέει και γιατί το λέει, άσχετα εάν μετά επανορθώσει το σφάλμα.
Ένα νέο παιδί πάντα συμπεριφερόταν με βίαιο και απότομο τρόπο στους άλλους. Ο πατέρας του βλέποντας τον σκληρό χαρακτήρα του παιδιού του στενοχωριόταν. Προσπάθησε λοιπόν να το νουθετήσει με το εξής έξυπνο και παραστατικό παράδειγμα : Του έδωσε ένα σακουλάκι με καρφιά και του είπε να καρφώνει ένα καρφί στο πεζοδρόμιο μπροστά από τον

Τρίτη, 9 Ιουνίου 2015

Οι έξι ιδιαίτερες καθημερινές εργασίες! Γράφει ο π.Νεκτάριος Πόκκιας

Mία διδακτική ιστορία από το Γεροντικό θα είναι το σημερινό άρθρο που θα διαπραγματευτούμε με ένα στόχο και σκοπό. Να αποκομίσουμε τα κατάλληλα μηνύματα που απορρέουν από αυτό και να τα χρησιμοποιήσουμε προς εσωτερική μας οικοδομή και ωφέλεια.
Ένας μοναχός λοιπόν καθημερινά έδειχνε κατάκοπος και κουρασμένος οπότε κίνησε την περιέργεια του Ηγουμένου να τον ρωτήσει γιατί φαίνεται τόσο καταπονημένος. Ο μοναχός απάντησε ότι καθημερινά μέρα και νύκτα έχει τόσες πολλές δουλειές που αν δεν τον βοηθούσε ο Θεός δεν θα μπορούσε να ανταπεξέλθει. Και συνέχισε: Καθημερινά έχω δύο γεράκια τα οποία προσπαθώ να τα εξημερώνω και να τα ελέγχω, έχω δύο λαγούς τους οποίους με προσοχή φυλάω να μην φύγουν, έχω δύο βόδια τα οποία επιβλέπω ώστε να εργάζονται και να αποδίδουν, έχω ένα λύκο τον οποίο προσέχω να μην

Τετάρτη, 27 Μαΐου 2015

Ὁ Ὅσιος Ἰωάννης ὁ Ρῶσος 27 Μαιου


Ὁ Ὅσιος Ἰωάννης ὁ Ρῶσος

Ημ. Εορτής:27 Μαΐου
Ημ. Γέννησης:1690 μ.Χ.
Ημ. Κοιμήσεως:1730 μ.Χ.
Ημ. Ανακομιδής Λειψάνων:10 / 1924 μ.Χ.



Ὁ Ὅσιος Ἰωάννης γεννήθηκε σὲ ἕνα χωριὸ τῆς λεγομένης Μικρᾶς Ρωσίας, περὶ τὸ 1690, ἀπὸ γονεῖς εὐλαβεῖς καὶ ἐνάρετους. Ὅταν ἔφθασε σὲ νόμιμη ἡλικία στρατεύθηκε, ἐνῶ βασίλευε στὴ Ρωσία ὁ Μέγας Πέτρος. Ἔλαβε μέρος στὸν πόλεμο ποὺ ἔκανε ἐκεῖνος ὁ τολμηρὸς τσάρος ἐναντίον τῶν Τούρκων κατὰ τὸ 1711, καὶ συνελήφθη αἰχμάλωτος ἀπὸ τοὺς Τατάρους. Οἱ Τάταροι τὸν πούλησαν σὲ ἕναν Ὀθωμανὸ ἀξιωματικὸ Ἵππαρχο, ποὺ καταγόταν ἀπὸ τὸ Προκόπιον τῆς Μικρᾶς Ἀσίας, τὸ ὁποῖο βρίσκεται πλησίον στὴν Καισάρεια τῆς Καππαδοκίας. Ὁ ἀγᾶς τὸν πῆρε μαζί του στὸ χωριό του. Πολλοὶ ἀπὸ τοὺς αἰχμαλώτους συμπατριῶτες του ἀρνήθηκαν τὴν πίστη τοῦ Χριστοῦ καὶ ἔγιναν Μουσουλμάνοι, εἴτε γιατὶ κάμφθηκαν ἀπὸ τὶς ἀπειλές, εἴτε γιατὶ δελεάστηκαν ἀπὸ τὶς ὑποσχέσεις καὶ τὶς προσφορὲς ὑλικῶν ἀγαθῶν.
Ὁ Ἰωάννης, ὅμως, ἦταν ἀπὸ μικρὸς ἀναθρεμμένος μὲ παιδεία καὶ νουθεσία Κυρίου καὶ ἀγαποῦσε πολὺ τὸν Θεὸ καὶ τὴν πίστη τῶν πατέρων του. Ἦταν ἀπὸ ἐκείνους τοὺς νέους, ὅπου τοὺς σοφίζει ἡ γνώση τοῦ Θεοῦ, ὅπως κήρυξε ὁ σοφὸς Σολομών, λέγοντας: «Ὁ δίκαιος εἶναι γνωστικὸς καὶ στὴ νεότητά του. Διότι τιμημένο γήρας δὲν εἶναι τὸ πολυχρόνιο, οὔτε μετριέται μὲ τὸν ἀριθμὸ τῶν ἐτῶν. Ἡ φρονιμάδα στοὺς νέους ἀνθρώπους εἶναι σεβάσμια ὡσὰν νὰ εἶναι φέροντες καὶ ὁ καθαρὸς βίος τοὺς κάνει ὡσὰν νὰ εἶναι γέροντες πολύμαθοι».
Ἔτσι, λοιπόν, καὶ ὁ μακάριος Ἰωάννης, ἔχοντας τὴν

Τρίτη, 26 Μαΐου 2015

Μία παράξενη ερώτηση! Γράφει ο π.Νεκτάριος Πόκκιας

Την προηγούμενη Πέμπτη επισκέφθηκα ένα σχολείο σ΄ένα χωριό του νησιού μας και ξαφνικά δέχθηκα από ένα μικρό παιδί της έκτης τάξης του δημοτικού σχολείου, (γύρω στα δώδεκα τον έκανα) την παρακάτω ερώτηση: Γιατί πάτερ να μην γνωρίζουμε πότε θα πεθάνουμε για να προετοιμαστούμε; 
Ομολογώ ότι για άλλο σκοπό πήγαινα στο σχολείο, οπότε έπρεπε πολύ γρήγορα να μαζέψω το ξάφνιασμα και την αμηχανία μου και να απαντήσω.
Ο κάθε Ιερέας άλλωστε, όπου και να βρεθεί είναι σημείο αναφοράς. Σ΄αυτόν καταφεύγουν όσοι θέλουν να λύσουν τυχόν απορίες ή διλήματα τους. Και καλό είναι αυτό, για να μη ρωτούν τα παιδιά ακατάλληλους ανθρώπους και λαμβάνουν πρόχειρες απαντήσεις. Έπρεπε λοιπόν να απαντήσω σ΄αυτή την ερώτηση έστω και εάν δεν μου πέρασε ποτέ, από το μυαλό.
Σκέφθηκα ότι ο θάνατος είναι το πιο σίγουρο γεγονός στη ζωή μας αλλά και το πιο

Τρίτη, 19 Μαΐου 2015

Ζητούνται μητέρες !!! Γράφει ο π.Νεκτάριος Πόκκιας

Με αφορμή την γιορτή της μητέρας που εορτάσαμε πριν λίγες μέρες δεν θα μπορούσαμε να μην γράψουμε λίγα λόγια για αυτές τις καθημερινές ηρωίδες του καθήκοντος, της πίστεως, και της ευθύνης, που αγωνιούν και αγρυπνούν μέχρι να δουν τα βλαστάρια τους να μεγαλώνουν και να προοδεύουν. 
Κάποτε ο Μέγας Ναπολέων βλέποντας στη Γαλλία τα εκπαιδευτικά συστήματα να μην αποδίδουν και να δημιουργούν προβλήματα στην αγωγή των νέων διερωτήθηκε τί ήταν αυτό που έλειπε από τους νέους και δεν διαπαιδαγωγούνται σωστά. Την απάντηση την έλαβε από μία κυρία της υψηλής κοινωνίας. Μεγαλειότατε είπε: Μητέρες μας λείπουν. Μητέρες που θα ξέρουν πώς θα αναθρέψουν τα παιδιά τους, ποιά κατεύθυνση και ποιά ιδανικά θα δώσουν και πώς θα αποτελέσουν παράδειγμα προς μίμηση. Για να έχουμε όμως σωστές μητέρες πρέπει να καλλιεργήσουμε την μητρότητα στις νέες κοπέλες ούτως ώστε να ζυμωθούν σωστά και όταν μπουν στο στίβο της ζωής να είναι προετοιμασμένες και δυνατές για να αντιμετωπίσουν τους ποικίλους κινδύνους που θα παρουσιασθούν.
Η ιδιότητα και η αποστολή της κάθε μητέρας είναι σημαντική και μοναδική. Πρόκειται για πρόσωπο υψηλό, υπεύθυνο και ευλογημένο. Γίνεται συνδημιουργός του Θεού, στην αρχή με την μητρότητα και

Δευτέρα, 18 Μαΐου 2015

Φιλοσοφούμε μπροστά στον τάφο και όταν φεύγουμε δυστυχώς ξεχνάμε..




Συμβαίνει όταν ένας άνδρας και μια γυναίκα πα­ντρεύονται, υπογράφουν συχνά ένα συμβόλαιο, με το οποίο ρυθμίζουν από πριν την τύχη της περιουσίας τους σε περίπτωση θανάτου του ενός ή του άλλου: "Αν ο σύζυγος πεθάνει πριν από τη σύζυγο, θα γίνει τούτο. Αν η σύζυγος πεθάνει πριν από το σύζυγο, θα γίνει τούτο και τούτο". Καλά-καλά δεν γνωρίστη­καν ακόμα, καλά-καλά τη ζωή τους δεν άρχισαν, και το θάνατο σκέφτονται. Πολλές φορές, μάλιστα, το συμ­βόλαιο αναφέρει τι θα γίνει, αν πεθάνει το παιδί, που θα γεννήσουν: "Αν το παιδί, που θα γεννηθεί, πεθά­νει, θα γίνει αυτό κι αυτό». Ακόμα δεν φάνηκε ο από­γονος, και εκδόθηκε η απόφαση του θανάτου του! Τί θέλω να πω με όλα αυτά;

Ότι, πηγαίνοντας στο συμβολαιογραφείο για τη σύνταξη ενός συμβολαίου, ο καθένας γνωρίζει πως ο θάνατος θα επισκεφθεί κά­ποια στιγμή τον ίδιο ή έναν δικό του άνθρωπο. Το