Μηνύματα φωτός

-Ευτυχισμένος αυτός που γνωρίζει,τι είναι αγάπη προς τον Χριστό και περιφρονεί τον εαυτόν του χάριν αυτής της αγάπης.
-Αγάπησε ψυχή ολόθερμα τον Ιησού.Αυτόν να θεωρείς φίλο σου,Αυτόν,που έστω και αν όλοι σε εγκαταλείψουν,δεν θα σε αφήσει ποτέ,ούτε θα επιτρέψει να καταστραφείς.
-Αν σε κάθε σου ανάγκη επικαλείσαι τον Ιησού,θα Τον έχεις πάντοτε κοντά σου.Αν ο Χριστός είναι μαζί σου,κανείς εχθρός δεν μπορεί να σε βλάψει.
-Να είσαι ταπεινός και ειρηνικός και ο Ιησούς θα είναι μαζί σου
-Να είσαι ευσεβής και πράος και ο Ιησούς θα είναι μαζί σου.
-Κάνε τον Ιησού βασιλιά της καρδιάς σου και θα είσαι πάντα ευτυχισμένος.

Σάββατο, 30 Αυγούστου 2014

Ἡ ξεχειλισμένη κούπα

Ένας πολυάσχολος άνθρωπος του καιρού μας , αποφάσισε κάποτε να επισκεφθεί έναν άγιο ερημίτη. Ήθελε να ηρεμήσει λίγο από το άγχος που τον βασάνιζε. Και να ζητήσει τις συμβουλές του γέροντα.
Τον συνάντησε σε μια φτωχική καλύβα.
- Ευλογείτε , είπε χαιρετώντας τον ερημίτη. Ξέρετε , έκανα πολύ δρόμο για να έλθω εδώ . . .
- Κάθισε , τον διέκοψε ο γέροντας. Άσε με να σου βάλω λίγο τσάι .
- Έχω περάσει πολλά χρόνια σπουδάζοντας σε Πανεπιστήμια του εξωτερικού . . . , άρχισε να αυτοσυστήνεται ο επισκέπτης.
- Ας πιούμε πρώτα λίγο τσάι , επέμεινε ο γέροντας.
- Τώρα διευθύνω μια μεγάλη επιχείρηση . . . , συνέχισε να περιαυτολογεί ο ξένος.
- Πιστεύω ότι το τσάι θα σας αρέσει πολύ , είπε ο ερημίτης συνεχίζοντας να γεμίζει την κούπα του επισκέπτη του.
- Μα εσείς την ξεχειλήσατε , πάτερ · το τσάι χύνεται απ’έξω ! παρατήρησε ενοχλημένος ο ξένος.
- Κι εσύ μοιάζεις μ’αυτήν την ξεχειλισμένη κούπα ! απάντησε τότε ο σοφός γέροντας. Αν δεν αδειάσεις , ευλογημένε , έστω λίγα από αυτά που κουβαλάς , πώς θα αφήσεις να στάξει μέσα σου κάτι από τα λίγα πράγματα πού ξέρω.

Παρασκευή, 29 Αυγούστου 2014

Μητρικά μαργαριτάρια (ηχητικό)


Η ΑΞΙΑ ΜΙΑΣ ΚΑΛΗΣ ΠΡΑΞΗΣ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ


Ήταν καλοκαίρι του 1988. Έκανα με τα πόδια μόνος την διαδρομή Δάφνη-Καρυές-Σταυρονικήτα-Ιβήρων-Φιλοθέου-Λαύρα-Κερασιά-Αγία Άννα. Στον δρόμο από την Λαύρα στην Κερασιά, λίγο έξω από την Κερασιά συνάντησα ένα γεροντάκι που έσκαβε στον κήπο του
-«Καλώς τον», μου είπε, «έλα να πιεις ένα νερό.»

Παίρνω το νερό. Τον ευχαριστώ. Πίνω. Δοξάζω τον Θεό. Πιάνουμε κουβέντα.

-«Πως σε λένε;»

-«Σ.»

-«Από πού είσαι;»

-«Από την Αθήνα.»

-«Που πας;»

-«Στον π. Θ.»

-«Τι δουλειά κάνεις;»

-«Δικηγόρος.»

-«Δεν πειράζει!»

«Άκου παιδί μου, Σ., να σου πω μια ιστορία.
Ήταν ένας πλούσιος άνθρωπος, γεμάτος πάθη, εγωισμό, φιλοχρηματία, φθόνο, οργή. Μια μέρα, εκεί που έβγαινε από ένα φούρνο φορτωμένος με

ΑΠΟ ΠΟΡΝΗ... ΑΓΙΑ! (ΑΠΟ ΤΟ ΓΕΡΟΝΤΙΚΟ)

Την εποχή που ανθούσε ο ασκητισμός στην Αίγυπτο, ζούσε στην Αλεξάνδρεια μια ορφανή κόρη που την έλεγαν Ταϊσία. Όταν πέθαναν οι καλοί γονείς της, της άφησαν κληρονομιά πρώτα την ευσέβεια και την αγάπη τους για τους φτωχούς και ξένους, και ύστερα ένα μεγάλο σπίτι και πολλά χρήματα για να πορεύεται. Η κόρη από μεγάλη ευλάβεια προς τους ερημίτες, έκανε το σπίτι της ξενώνα για χάρη τους και όταν κατέβαιναν στην πόλη να πουλήσουν τα εργόχειρά τους, τους περιποιόταν με όλη της την καρδιά.
Με τα χρόνια, όμως, τα χρήματα της Ταϊσίας ξοδεύονταν και η ίδια άρχισε να στερείται. Τότε μπήκαν στη μέση κακοί και διεφθαρμένοι άνθρωποι. Εκμεταλλεύτηκαν τη δυστυχία της και με τη πονηριά τους την παρέσυραν στη διαφθορά.
Η ωραία Ταϊσία κατάντησε διάσημη πόρνη!
Όταν έμαθαν το κατρακύλισμα της ορφανής κόρης οι Πατέρες της ερήμου, αποφάσισαν να

Μητρικά μαργαριτάρια

   Πριν έλθει η ώρα να πάρει ο Χριστός την ψυχή της μανούλας Του, ήδη την είχε προετοιμάσει εδώ και πολύ καιρό, ότι πλέον έφθασε η ώρα να έλθει μαζί Του στον ουρανό.
Έπρεπε η Μητέρα Του τώρα να ετοιμαστεί. Αλήθεια, ξέρετε ποια ήταν η ετοιμασία της; Έπρεπε να ετοιμάσει τις αγαπημένες της μαθήτριες, τους αγαπημένους της μαθητές, όσοι ήταν κοντά της, γι’ αυτό που θα συνέβαινε, αλλά και να τους ενίσχυε στην πίστη για το έργο που τώρα ξεκινούσε.
Η Παναγία χάρηκε πάρα πολύ όταν άκουσε από τον Γιό της, ότι ήλθε η στιγμή να κλειστεί μέσα στην αγκαλιά Του σαν βρέφος, όπως κάποτε εκείνη έκλεινε τον Γιό της μέσα στην αγκαλιά της και στην καρδιά της σαν μωρό παιδάκι με πολύ τρυφερότητα και μητρική αγάπη. Μάζεψε λοιπόν τις μαθήτριες της κοντά της.  Εκείνες βέβαια όταν το έμαθαν στενοχωρήθηκαν πάρα πολύ, γιατί έχαναν την μάνα τους. Δεν ήταν η Παναγία μονάχα η μάνα του Κυρίου μας Ιησού, αλλά ήταν μάνα και όλων των

Πέμπτη, 28 Αυγούστου 2014

Ο ΜΙΚΡΟΣ ΠΡΙΓΚΗΠΑΣ ……..ΚΑΙ Η ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΠΑΡΑΜΑΝΑ!

(Ένα όμορφο παραμύθι για μάνες και

βασιλικές παραμάνες των παιδιών του Θεού)


Μια φορά κι έναν καιρό σε ένα Παραδεισένιο από ομορφιά Βασίλειο, ζούσε ένας Βασιλιάς με μια καλοσυνάτη Βασίλισσα.
Σύντομα το βασιλικό ζευγάρι απέκτησε δύο δίδυμους γιους, τα πριγκιπόπουλα του Βασιλείου τους!
Δυστυχώς, όμως, για λόγους υγείας, η Βασίλισσα δεν είχε αρκετό γάλα να θρέψει και τα δύο μωρά της. Έτσι, αναγκάστηκε να τα δώσει σε παραμάνες, όπως συνηθιζόταν την εποχή εκείνη, για να τα θρέψουν με το δικό τους γάλα και μαζί να τα αναθρέψουν με βασιλικές αρχές, ωσότου να έρθουν σε ηλικία να δυναμώσουν και να καταλαβαίνουν. Ότι χρειαζόταν τα παιδιά και οι παραμάνες θα τα οικονομούσε το παλάτι ώστε τίποτα να μην τους λείψει μέχρι να επιστρέψουν πίσω ξανά οι μονάκριβοι γιοι τους, για να συγκυβερνήσουν στο Βασίλειο του πατέρα τους.

Ο καιρός κυλούσε και οι δύο παραμάνες έθρεφαν με το γάλα τους και με πολύ αγάπη τα βασιλικά μωρά.

Μα, η μια παραμάνα, δέθηκε υπερβολικά με το μωρό που ανέλαβε. Έφτασε μάλιστα στο

Τετάρτη, 27 Αυγούστου 2014

Ο αναστεναγμός της Παναγίας και ο μεγάλος σεισμός της Τουρκίας

Περιοχή Γκιοτζλούκ

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης,

Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
Τον Δεκέμβριο του 1998, λίγους μήνες πριν από τον μεγάλο σεισμό της Τουρκίας στις 17/8/1999, το νησί των Πριγκιποννήσων, Burgaz, η Αντιγόνη στα ελληνικά, είχε συγκλονιστεί από ένα καταπληκτικό γεγονός. Το νησί αυτό ήταν κάποτε καθαρά ελληνικό, αλλά σήμερα υπάρχουν ελάχιστοι Έλληνες και Τούρκοι από διάφορες περιοχές της Τουρκίας. Το νησί έχει μια ορθόδοξη εκκλησία, τον Άγιο Ιωάννη τον Θεολόγο, τον αγαπητό μαθητή του Χριστού και της Παναγίας, αυτόν που ο Θεάνθρωπος άφησε όταν σταυρώθηκε σαν τον υιό και προστάτη στην Μητέρα Του. Ο ναός δεσπόζει μπροστά σου καθώς πλησιάζεις στο νησί από την θάλασσα από την Κωνσταντινούπολη. Την περίοδο εκείνη, κάθε βράδυ έξω από την εκκλησία και σε όλη την γύρω περιοχή ακούγονταν έντονα μια αναπνοή αγωνίας η οποία φούσκωνε και ξεφούσκωνε σαν να αναστέναζε. Ήταν ένας μεγάλος αναστεναγμός. Οι Τούρκοι κάτοικοι της περιοχής είχαν ανησυχήσει αλλά δεν….
μπορούσαν να εξηγήσουν το φαινόμενο. Κάποιοι μάλιστα έφτασαν στο σημείο να

Τρίτη, 26 Αυγούστου 2014

ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΙΔΑΤΕ ΗΤΑΝ ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΥΡΙΟΥ



Ένας Γέροντας είπε ότι υπήρχε κάποιος αναχωρητής, που κατοικούσε στην πιο βαθιά έρημο από αρκετά χρόνια κι είχε αποκτήσει χάρισμα διορατικό, ώστε να συναναστρέφεται με τους αγγέλους. Και συνέβη το εξής: Δύο αδελφοί μοναχοί άκουσαν τα σχετικά μ΄αυτόν και είχαν την επιθυμία να τον γνωρίσουν και να ωφεληθούν. Βγήκαν από τα κελιά τους και πήγαιναν προς αυτόν με εμπιστοσύνη στην καρδιά. Και αναζητούσαν τον δούλο του Θεού στην έρημο.Ύστερα από μερικές μέρες πλησίασαν στη σπηλιά του Γέροντα. Από μακριά βλέπουν κάποιον σαν

Το δηλητήριο

Πριν από πολύ καιρό στην Κίνα, μια κοπέλα παντρεύτηκε και πήγε να ζήσει με τον σύζυγό της στο σπίτι της πεθεράς της.
Σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα , η κοπέλα διαπίστωσε ότι δεν μπορούσε να συμβιώσει με την πεθερά της. Οχαρακτήρας τους ήταν πολύ διαφορετικός, και η κοπέλα εκνευριζόταν από πολλές από τις συνήθειες της πεθεράς της.Επιπλέον, η πεθερά επέκρινε διαρκώς τη κοπέλα.
Ο καιρός περνούσε αλλά η κοπέλα και η πεθερά συνέχιζαν να τσακώνονται και να διαφωνούν. Όμως αυτό που έκανε την κατάσταση ακόμη χειρότερη ήταν ότι σύμφωνα με την αρχαία κινεζική παράδοση, η κοπέλα έπρεπε να υπακούει την πεθερά και να εκπληρώνει την κάθε επιθυμία της. Η ένταση και τα νεύρα στο σπίτι προκαλούσαν θλίψη στον άτυχοσύζυγο.
Η κοπέλα δεν μπορούσε να υπομένει άλλο την κακή διάθεση και την καταπίεση της πεθεράς της, και αποφάσισε να κάνεικάτι γι’ αυτό.
Πήγε και συνάντησε ένα καλό φίλο του πατέρα της, τον Huang, ο οποίος πουλούσε βότανα. Του περιέγραψε τηνκατάσταση και του ζήτησε να της δώσει κάποιο δηλητήριο, έτσι ώστε να λύσει το

Δευτέρα, 25 Αυγούστου 2014

Η εορτή του Αγίου Φανουρίου

Την 27η Αυγούστου, ημέρα Τετάρτη, καθ’ ήν εορτάζεται η μνήμη του Αγίου Ενδόξου Μεγαλομάρτυρος Φανουρίου, Προστάτου της νήσου Ρόδου, θα τελεσθεί εν τω ομωνύμω Ιερώ Ναώ εις παλαιάν πόλιν Ρόδου, αφ’ εσπέρας Τρίτη και περί ώραν 7ην μ.μ. ο Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός, μετά το πέρας του οποίου θα ακολουθήσει η λιτάνευσις της Ιεράς Εικόνος του Αγίου την δε πρωίαν της Τετάρτης Αρχιερατική Θεία Λειτουργία.

Των Ιερών Ακολουθιών θα προεξάρχει ο Σεβ. Μητροπολίτης Ρόδου κ. Κύριλλος.  Προαγόμεθα όθεν να παρακαλέσωμεν υμάς, όπως ευαρεστούμενοι παραστείτε εις τας ανωτέρω λατρευτικάς εκδηλώσεις εις τιμήν και μνήμην Αγίου Ενδόξου Μεγαλομάρτυρος Φανουρίου.

Εν Ρόδω τη 19η Αυγούστου 2014

Διά το Εκκλησιαστικόν Συμβούλιον

Ο πρόεδρος
π. Διονύσιος Τσαλούπης

Τι λέει στο Θεό για μας ο σατανάς



    Όλοι λέμε πως αγαπάμε τον Θεό, πως τον σεβόμαστε και πως είμαστε καλοί χριστιανοί. Δεν νιώθουμε ότι είμαστε μακριά του γιατί δεν κάνουμε κακό σε κανένα και πηγαίνουμε στην εκκλησιά σίγουρα τρεις φορές το χρόνο.
Εμείς πιστεύουμε πως είμαστε κοντά στο Θεό.
Ο σατανάς όμως λέει άλλα πράγματα στο Θεό για μας. Με πολύ θράσος, σαν να είναι αυτός που διαφεντεύει με απόλυτη επιτυχία τη δική μας ζωή, αφού

Η θαυματουργός εικόνα της Παναγίας Καθολικής Ρόδου


Ο Αρχιμ. Μελίτων Μπέλλος προιστάμενος του ιερού ναού Παναγίας Καθολικής Κρεμαστής Ρόδου, μιλάει για την θαυματουργό εικόνα της Παναγίας Καθολικής. 

Ο περικαλλής ναός της Παναγίας Καθολικής ιστορήθηκε υπό την επίβλεψη του μεγάλου αγιογράφου Φώτη Κόντογλου. Τελείται δε η πανήγυρης την 23η Αυγούστου στη μνήμη της αποδόσεως της Κοίμησης της Θεοτόκου.



ΕΔΩ ΤΟ VIDEO

Πηγή: pemptousia.gr

Κυριακή, 24 Αυγούστου 2014

Δευτέρα Παρουσία...Πώς θα αλλάξουν τα αναστημένα σώματα κατά την Δευτέρα Παρουσία;

Μαρτυρία του Αγίου Συμεών του Νέου Θεολόγου, στον οποίον ο Θεός αποκάλυψε πώς θα αλλάξουν τα υλικά σώμάτα και θα αφθαρτοποιηθούν κατά τη Δευτέρα Παρουσία του Ιησού Χριστού! Το κείμενο λήφθηκε από το βιβλίο: "Άγιος Συμεών Ο Νέος Θεολόγος", ο βίος του Αγίου, από τον Νικήτα Στηθάτο, κριτική έκδοση του Αρχιμ Συμεών Κούτσα, Εκδόσεις ΑΚΡΙΤΑΣ, σελ. 189-193.
Μια μέρα, καθώς προσευχόταν [ο Αγιος Συμεών] με καθαρότητα και συνομιλούσε με τον Θεό, είδε πως ο αέρας άρχισε να φωτίζει το νου του, και ενώ ήταν μέσα στο κελί του, νόμιζε ότι βρισκόταν έξω, σ’ ανοιχτό χώρο. Ήταν νύχτα, που μόλις είχε ξεκινήσει. Τότε άρχισε να φέγγει από ψηλά όπως το πρωινό ροδοχάραμα- ω των φρικτών οπτασιών του ανδρός!-, και το οίκημα κι όλα τ’ άλλα εξαφανίστηκαν, και

Σάββατο, 23 Αυγούστου 2014

ΠΑΝΑΓΙΑ ΠΡΟΥΣΙΩΤΙΣΣΑ

Τη θαυματουργή αυτή εικόνα της Θεοτόκου λέγεται ότι την ζωγράφισε ο Ευαγγελιστής Λουκάς και ήλθε από την Προύσα της Μικράς Ασίας (σύμφωνα με το χειρόγραφο 3 του κώδικα της Ιεράς Μονής Προυσιωτίσσης). Την έφερε από την Προύσα κάποιος ευγενής νέος στα χρόνια της εικονομαχίας (829 μ.Χ.) επί εικονομάχου βασιλέως Θεοφίλου. Στο δρόμο όμως για την Ελλάδα, στην Καλλίπολη της Θράκης, την έχασε και η εικόνα αποκαλύφθηκε θαυματουργικά σ' ένα τσοπανόπουλο, με μια στήλη φωτός σαν πυρσός - γι' αυτό πήρε και την επωνυμία Πυρσός - στο μέρος όπου ήταν κρυμμένη. Ο νέος, που είχε εγκατασταθεί στην Πάτρα, όταν το έμαθε θέλησε να την πάρει. Αλλά η εικόνα θαυματουργικά γύρισε και πάλι στο άγριο μέρος της Ευρυτανίας, όπου αποκαλύφθηκε στους ντόπιους βοσκούς τη νύχτα από 22 προς 23 Αυγούστου. Τότε ο νέος, μαζί μ' έναν υπηρέτη του, πήγαν και αυτοί εκεί, όπου έγιναν μοναχοί μετανομασθέντες Διονύσιος και Τιμόθεος αντίστοιχα.

Η εικόνα της Παναγίας είναι τύπου Οδηγήτριας

Στο ιστορικό της μονής αναφέρεται ότι επί τουρκοκρατίας καταστράφηκε πολλές φορές. Η τελευταία όμως καταστροφή, που μετέβαλε τα κτίρια σε σωρούς ερειπίων, έγινε το 1944 μ.Χ. από τους γερμανούς. Μετά την καταστροφή των κτισμάτων, ένας αξιωματικός θέλησε να κάψει και την εκκλησία. Προσπάθησε πολλές φορές, αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Ενώ λοιπόν στεκόταν άπ' έξω κι

Πόσων ετών κοιμήθηκε η Παναγία μας;


Zoom in (real dimensions: 750 x 545)
Zoom in (real dimensions: 600 x 377)

Η Παναγία μας προσφέρθηκε τριών ετών στον Ναό, από τους γονείς της Ιωακείμ και Άννα. Εκεί έμεινε δώδεκα έτη.

Σε ηλικία δεκαπέντε ετών μνηστεύθηκε τον Ιωσήφ.

Ο Αρχάγγελος Γαβριήλ την αποκάλεσε Κεχαριτωμένη φέρνοντάς Της το χαρμόσυνο μήνυμα: "ἰδοὺ συλλήψῃ ἐν γαστρὶ καὶ τέξῃ υἱόν, καὶ καλέσεις τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰησοῦν.
Οὗτος ἔσται μέγας καὶ υἱὸς ὑψίστου κληθήσεται". 

Σε ηλικία δεκαέξι ετών η Παναγία εγέννησε τον Ιησού.

Τριάντα τρία χρόνια μετά, ήταν παρούσα στα φρικτά Πάθη και στην Σταύρωση του Υιού Της.

Έζησε μετά την Ανάληψη του Κυρίου, άλλα δέκα χρόνια και σε ηλικία πενήντα εννέα ετών, μετέστη πρὸς τὴν ζωήν, μήτηρ ὑπάρχουσα τῆς ζωῆς.

Τήν πάσαν ἐλπίδα μου, εἰς σέ ἀνατίθημι, Μῆτερ τοῦ Θεοῦ, φύλαξον μέ ὑπό τήν σκέπην σου.

Παρασκευή, 22 Αυγούστου 2014

ΑΠΕΛΥΣΑΝ ΜΟΥΦΤΗ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΕΠΕΙΔΗ ΦΟΡΟΥΣΕ…ΣΤΑΥΡΟ


Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Την πραγματική καταπληκτική είδηση ότι η «Διεύθυνση Θρησκευτικών Υποθέσεων της Τουρκίας», (κάτι ανάλογο με την δική μας Αρχιεπισκοπή), απέλυσε μουφτή από μουσουλμανικό τέμενος γιατί φορούσε… σταυρό, τον οποίο μάλιστα δεν δίστασε να επιδείξει σε επισκέπτες μετά το ναμάζι, (μουσουλμανική προσευχή), έκανε γνωστή η τουρκική εφημερίδα, Cumhürriyet, (22/8), αλλά και πολλά περιφερειακά τουρκικά ΜΜΕ.Τουρκικό δημοσίευμα (4)
Σύμφωνα με τα ίδια τα δημοσιεύματα των τουρκικών ΜΜΕ, ο Nuh Korkmaz, μουφτής της πόλεως του Zonguldak, στον δυτικό Πόντο, επειδή έφερε στο

Ο άθεος πιστεύει στα πάντα, εκτός από την Αλήθεια!


“Ὅταν κάποιος παύσει νὰ πιστεύει στὸ Θεὸ, δὲν σημαίνει ὅτι δὲν πιστεύει, ἀλλὰ ὅτι πιστεύει σὲ ὁτιδήποτε...”. (Γ. Τσέστερσον)
Άραγε πόσο αληθινή είναι η παραπάνω φράση;
Μπορούμε να το διαπιστώσουμε παρατηρώντας την ζωή των ανθρώπων αυτών.
Οι αυτοαποκαλούμε άθεοι είναι οι άνθρωποι αυτοί που ενώ από την μία απορρίπτουν την ύπαρξη του Θεού, από την άλλη πολύ εύκολα αποδέχονται την ύπαρξη παράλληλων κόσμων, την ύπαρξη εξωγήινων ή φαντασμάτων, την δυνατότητα του ανθρώπου να αποκτήσει δυνάμεις υπέρ του λογικού διαμέσου της “αυτοσυγκέντρωσης” κτλ.
Όμως δεν θα μείνουμε σ’ αυτά. Δυστυχώς αυτοί οι άνθρωποι οι οποίοι δηλώνουν άθεοι δεν δέχονται τους λόγους των Θεοφόρων Πατέρων της Εκκλησίας αλλά από την άλλη μεριά δέχονται με ευκολία τους λόγους του οποιουδήποτε ο οποίος κατηγορεί την Εκκλησία.
Είναι αλήθεια τελικά ότι αυτοί οι άνθρωποι οι οποίοι λένε ότι δεν πιστεύουν στον Θεό πιστεύουν σε οτιδήποτε, αρκεί να έρχεται σε αντίθεση με την διδασκαλία της Εκκλησίας.

Το θέμα δεν είναι να πιστεύσουν με το ζόρι στον Αληθινό Θεό, το θέμα είναι να μην αυτοξεφτιλίζονται με το να αποδέχονται γελοίες θεωρίες περί της ζωής και της ζωής μετά την ζωή από ανθρώπους που το μόνο τους κίνητρο είναι τα χρήματα και η αναγνωρισιμότητα-δόξα του κόσμου.
Πως είναι δυνατόν να λες ότι δεν πιστεύεις σε κάτι για το οποίο εκατομμύρια μάρτυρες δώσανε το

Η ανατροφή των παιδιών

Ίσως σκε­φθεί κάποιος δικαιολογημένα τι έχει να πει ένας απομακρυσμένος Αγιορείτης μοναχός για την οικογένεια, για τους γονείς και την ανατροφή των τέκνων τους; Ο μοναχός δεν είναι ανέραστος, μισόκοσμος κι απομονωμένος. Ο μοναχός είναι ευχέτης υπέρ όλης της οικουμένης. Πάντοτε η Εκκλησία ήθελε ν’ ακούει τους μοναχούς. Στην ιερά ησυχία σοφίζεται, φωτίζεται, αγωνιζόμενος και καθαιρόμενος. Παρατηρεί λοιπόν τους ασκη­τές να μηνύουν στον άστατο κόσμο το «στώμεν καλώς, στώμεν μετά φόβου». Η μεγάλη τρυφή του κόσμου, η υπερκαταναλωτική κοινωνία, η ευδαιμονία, η ευμάρεια δεν είναι διόλου θετικά στοιχεία για την ανάπτυξη της πνευματικής ζωής.
Ιδιαίτερα μας προβληματίζει η αδιαφορία των νέων, με τα πολλά ψυχικά τραύματα. Ταπεινά φρονούμε πως ένα τελευταίο ακόμη οχυρό είναι η οικογένεια, παρά τα όποια προβλήματά της. Το πνεύμα του κόσμου έφερε μέσα στην

Η Παναγία του Χάρου



Ξεχωρίζει για τη μοναδικότητα της καθώς είναι η μοναδική εικόνα της Παναγίας που δεν κρατά το Θείο Βρέφος, αλλά τον Εσταυρωμένο Χριστό.
Ο λόγος για την Παναγία του Χάρου, που όσο και αν ακούγεται παράξενο το όνομά της, εδώ και εκατοντάδες χρόνια ευλογεί το νησί των Λειψών.
Η Παναγία του Χάρου πήρε το όνομά της, από το γεγονός ότι ο νεκρός Χριστός στον σταυρό του μαρτυρίου και ο Χάρος σχετίζονται μεταξύ τους εννοιολογικά. Το μοναστήρι της Παναγίας βρίσκεται ένα χιλιόμετρο έξω από το βασικό οικισμό των

Πέμπτη, 21 Αυγούστου 2014

Δακρύζει εικόνα του Αγίου Ιννοκεντίου Μόσχας (ΦΩΤΟ)



Του  Αιμίλιου Πολυγένη

Δακρύζει για δεύτερη ημέρα η εικόνα του Αγίου Ιννοκεντίου Μόσχας, η οποία βρίσκεται σε παρεκκλήσι εντός της Θεολογικής Σχολής.

Σύμφωνα με μαρτυρίες φοιτητών η εικόνα του Αγίου ανέβλυζε ένα παχύρευστο υγρό, το οποίο ευωδίαζε σε όλο το ναό.

Σήμερα, Πέμπτη 21 Αυγούστου το Ακαδημαϊκό Συμβούλιο της Θεολογικής Σχολής συνεδρίασε υπό την προεδρία του Μητροπολίτη Ιγνατίου, οι οποίοι εκ πρώτης όψεως δεν εντοπίζουν φυσικά αίτια για το φαινόμενο.

«Όταν ξύπνησε στον ώμο της δεν υπήρχε τίποτα».Σύγχρονα θαύματα!

«Όταν ξύπνησε στον ώμο της δεν υπήρχε τίποτα».

24 Απριλίου 2008

Περιστέρι, Αθήναι

Στον ναό του Αγίου Γεωργίου Παλαιού Ηρακλείου Αττικής στον οποίον υπηρετώ ήλθε μια κοπέλα 23 ετών, ονόματι Χριστίνα Παρασκευά, κλαίγοντας και μου ζήτησε να κάνω μια προσευχή γιατί της παρουσιάστηκε στο δεξιό ώμο ένας όγκος εμφανής σαν πορτοκάλι. Τον όγκο αυτό μου τον έδειξε και μου ζήτησε να τον σταυρώσω. Εγώ της διάβασα από το ευχολόγιο μία ευχή υπέρ υγείας σταυρώνοντάς την με την Αγία Λόγχη. Εκείνη τη στιγμή άκουσα μία φωνή μέσα μου να μου λέει: « Δώστης την Αγία Ζώνη μου». Έτσι και εγώ πήγα στο γραφείο του Ιερού Ναού όπου φυλάσσω ευλογημένα ζωνάκια της Παναγίας. Κατόπιν της το έδωσα συμβουλεύοντάς την πριν το φορέσει να εξομολογηθεί, να νηστέψει και να κοινωνήσει.

Η κοπέλλα ακούγοντας τις συμβουλές μου, ζήτησε επί τόπου να εξομολογηθεί. Αφού εξομολογήθηκε στην ταπεινότητα μου, νήστεψε μία εβδομάδα και την

Ἄναψαν τά τρία κεριά μόνα τους! Σηκώθηκε ἡ παράλυτη γυναίκα…Θαυμαστές Ἱεραποστολικές ἱστορίες


Ἄναψαν τά τρία κεριά μόνα τους!

Τό παρόν θαῦμα μοῦ τό διηγήθηκε ὁ παπᾶ Κοσμᾶς, πού εἶναι ἱερεύς στό χωριό Κασάζι, τῆς ἐπαρχίας Λουαλάμπα τῆς Κατάγκα.
Τό βράδυ τῆς Μεγάλης Παρασκευῆς ἦλθε ἡ ὥρα νά κάνουν τήν περιφορά τοῦ Ἐπιταφίου, ἔξω καί γύρω ἀπό τήν καινούργια ἐκκλησία τους, πού εἶναι πρός τιμήν τοῦ Ἀποστόλου Παύλου.
Βγαίνοντας ἀπό τήν ἐκκλησία εἶχαν ἀνάψει τά τρία κεριά, πού εἶχαν τοποθετήσει ψηλά στόν Σταυρό. Λόγῳ ὅμως τοῦ δυνατοῦ ἀέρος, ὅλα τά κεριά τῶν Χριστιανῶν ἔσβησαν. Ἤθελαν ἀκόμη 40 μέτρα γιά νά

Πῶς οἱ ἅγιοι ἀκοῦνε τίς προσευχές μας..



Όσιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος
Πολύ χαίρομαι που σου άρεσαν όσα σου έγραψα για τον αιθέρα. Δέξου πως υπάρχει και κράτα τον αδιάλειπτα στο νου σου. Θα δεις πόσο θα σε βοηθήσει αυτό. Εξηγεί τόσα πράγματα, δίνει τόση παρηγοριά!
Ίσως έχεις ακούσει κάποιους να ρωτάνε: “Πώς ακούνε οι άγιοι τις προσευχές μας;”. Ίσως κι εσύ να έχεις αναρωτηθεί για το ίδιο πράγμα. Απαντήσεις και απαντήσεις έχουν δοθεί, μα το ερώτημα παραμένει ακόμη αναπάντητο.
Κατά τη γνώμη μου, αν δεχθούμε την ύπαρξη ενός στοιχείου, όπως ο

[ΕΚΤΑΚΤΟ] ΘΑΥΜΑ!!! Τι συμβαίνει και η ΠΑΝΑΓΙΑ η Καθολική στην Κρεμαστή της Ρόδου δίνει πάλι “Σημεία Συναγερμού” όπως το1914 και το1939-1940 ;

Εδώ και λίγη ώρα χτυπάνε χαρμόσυνα οι καμπάνες στην Κρεμαστή, καθώς πολλοί πιστοί έγιναν μάρτυρες στο καντήλι της Παναγίας που κουνιέται συνεχώς μπροστά από την Εικόνα της Μεγαλόχαρης και εμφανίστηκε η σκιά της Παναγίας σύμφωνα με πληροφορίες του Rodosreport από μαρτυρίες πιστών!
Αυτές τις ημέρες η Παναγία η Καθολική στην Κρεμαστή εορτάζει και καθημερινά πλήθος κόσμου βρίσκεται εκεί για να προσκυνήσει τη Χάρη Της. 

Οι καμπάνες χτυπούν χαρμόσυνα και ο εφημέριος του ναού έκανε παράκληση.

Πρόκειται για θαύμα; Στα θαύματα δε χωράει λογική! Αφορά την πίστη του καθενός!

Ο κόσμος εκεί είναι συγκλονισμένος και όσο περνάει η ώρα πλήθος πιστών συρρέει στον Ιερό Ναό της Παναγίας στην Κρεμαστή για να προσκυνήσουν.
http://romfea.gr Πέμπτη, 21 Αυγούστου 2014

Ποια είναι η ΠΑΝΑΓΙΑ η Καθολική;

Κοντά στο Φιλέρημο στα ερείπια της αρχαίας Ιαλυσού είναι κτισμένη η γραφική κωμόπολη Κρεμαστή, της οποίας ο καθεδρικός ναός τιμάται το όνομα της Παναγιάς της Καθολικής. Είναι κτισμένος στα θεμέλια αρχαίας βυζαντινής εκκλησίας, όπως μαρτυρούν τα δύο κιονόκρανα και όπως φαίνεται από την επιγραφή, που φέρει απάνω στη θύρα του νάρθηκα, ανακαινίστηκε το 1839 μ.Χ.

Όταν γίνεται η πανήγυρη της Παναγίας της Καθολικής, στο χορό πάνω ακούει κανείς πολλές φορές ωραία δίστιχα, που μερικά αναφέρονται στη Μεγαλόχαρη.

Ω Παναγιά Καθολική, με τα 'κατό καντήλια,
Φύλαε την αγάπη μου, να σου τα κάμω χίλια.

Ω Παναγιά Καθολική, με τα' ασημένιο χέρι,
Εφέτος ήρτα μοναχός, του χρόνου με το ταίρι.

Ω Παναγιά Καθολική και Παναγιά Λεούσα
Την κόρη, όπου αγαπώ, να μου την ευλογούσαν.

ορθόδοξος συναξαριστής

Εορτάζει στις 23 Αυγούστου εκάστου έτους.

H ΠΑΝΑΓΙΑ σε λίγες μέρες στα Εννιάμερα ΤΗΣ  εορτάζει.

Μήπως θέλει να μας πεί κάτι σαν αυτά που καταγράφηκαν στις παραμονές του Α΄ και του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου;

Οφείλουμε να ευχαριστήσουμε την Ροδιακή γιατί μας δίνει τις πηγές ωραίων και ιστορικών χρονικών από την ΠΑΝΑΓΙΑ την Καθολική δηλ την Παναγία που η ΧΑΡΗ ΤΗΣ είναι οικουμενική.

Όταν η Ρόδος ήταν υποταγμένη στο φασιστικό Ιταλικό καθεστώς.

ΤΑ ΣΚΛΗΡΑ ΕΚΕΙΝΑ ΧΡΟΝΙΑ 1937-1940 Η Πίστη γονάτισε τον Τζέζαρε Ντε Βέκκι

Ένα και μόνο γεγονός ο πανίσχυρος, σκληρός και τυραννικός Τζέζαρε Μαρία Ντε Βέκκι κόμης ντι Βαλ Τζισμόν, έπρεπε να το ζήσει, τώρα στο τέλος του Μεσοπολέμου· να γευτεί ένα πικρό ποτήρι. Να νιώσει ό,τι κι αν έκανε, το τριετές χρονικό διάστημα της παραμονής του, ό,τι φοβέρες κι αν μετήλθε, για να γονατίσει τον ήσυχο οικογενειάρχη, για το λαό των νησιών της Δωδεκανήσου ήταν ένας αντίπαλος, που βρισκόταν απέναντι και ουδέποτε οι δρόμοι τους θα συναντιούνταν. 

Αντιλαμβάνεται ότι μεγάλος αντίπαλός του είναι αυτό που βρίσκεται στην ψυχή αυτού του απλού ανθρώπου, η Πίστη. Η Πίστη σε κάθε ιδανικό, σε κάθε ιδέα. Και «γεύεται», ή μάλλον αντιλαμβάνεται τι ρίζες έχει στην καρδιά του ο κάθε ένας Ορθόδοξος υπήκοός του, αυτό που τόσα χρόνια οι προκάτοχοί του Ντε Μποσδάρι και Μάριο Λάγκο, προσπάθησαν να του αποσπάσουν. Τη θρησκεία. Ας μη ξεχνάμε ότι τα δεινά για τα εκκλησιαστικά του τόπου, άρχισαν επί Μποσδάρι. 

Συγκλονίζεται ο Ρόδος όταν η Παναγιά η Καθολική στην Κρεμαστή άρχισε να δακρύζει. Γενικός ξεσηκωμός. Όλη η Ρόδος στο πόδι, στο άκουσμα ότι η Μάνα η Παναγιά μας, η αληθινή, η αειπάρθενη, η αμόλυντη, η εμψυχώτρια, η πλατυτέρα των ουρανών, η οδηγήτρα, το τείχος το απόρθητο, κλαίει!.. Ναι, κλαίει, και τα δάκρυα είναι εμφανή. Οι παλαιότεροι, και ειδικά οι κάτοικοι του χωριού, θυμούνται ότι η Παναγία δάκρυζε και μάλιστα για μεγάλο χρονικό διάστημα, λίγο πριν την έναρξη του Παγκοσμίου Πολέμου, το 1914. Τώρα δακρύζει με την έναρξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Τίποτα δεν συγκρατεί τους πιστούς. Όλοι η δρόμοι οδηγούν στην Κρεμαστή, είτε με κοριέρες, με ποδήλατα-τα ιδιωτικά αυτοκίνητα απαγορεύονται λόγω της καταστάσεως-αλλά περισσότερο με τα πόδια. Πρέπει να προσκυνήσουν γιατί, σύμφωνα με την παράδοση η Παναγιά η Καθολική κλαίει όταν πρόκειται να συμβεί κακό τοπικό ή γενικό. Ο χρονικογράφος το σημειώνει ότι «η εικών κλαίει οσάκις επικρέμαται, είτε τοπικόν είτε γενικόν κακόν».

Επεμβαίνει η Διοίκηση


Η κοσμοσυρροή εκπλήσσει τους πάντες. Γονυπετείς οι πιστοί, επικαλούνται τη Χάρη της πονολύτρας Θεοτόκου, δημιουργείται το αδιαχώρητο και υπάρχει πλέον πρόβλημα τάξεως, επεμβαίνουν οι υπηρεσίες της Διοικήσεως, γιατί άρχισαν να δίδονται από τους προσκυνητές διάφορες ερμηνείες. Αφήνουμε το χρονικογράφο της εποχής να μας δώσει την εικόνα: «επειδή προέκυψεν ζήτημα τάξεως, αι Αρχαί της Ρόδου δεν ηδιαφόρησαν. 

Αντιπρόσωποι της Γενικής Διοικήσεως μετέβησαν επί τόπου και, αφού διεπίστωσαν το φαινόμενον, ανέθεσαν εις ειδικούς να εξακριβώσουν, μήπως επρόκειτο περί τεχνάσματος καλογήρων ή άλλων προς αργυρολογίαν (σ.σ. εξήγηση: μάζεμα χρημάτων). Χημικός εξήτασε το ξύλον, εφ
 ου η εικών, δοκιμαστικαί εντομαί και αποξέσεις εγένοντο εις το όπισθεν μέρος της, ηρευνήθη προσεκτικώς ο τοίχος, όπου ήτο ανηρτημένη· δεν ευρέθη, όμως, τίποτε το δικαιολογούν το φαινόμενον. Εν τέλει, η εικών ανηρτήθη και πάλιν εις την θέσιν της και ήρχισε να δακρύζη, όπως πριν. Οι ευλαβείς Ρόδιοι συρρέουν εις τον ναόν της Κρεμαστιανής και προσεύχονται προ της θαυματουργού εικόνος των». 

Το γεγονός αυτό, μας το επιβεβαίωσε, επίσης ένα μικρό παιδί τότε, μόλις πριν τέσσερις μέρες, γιατί ήταν αυτόπτης μάρτυρας· σήμερα, θυμάται, ότι διέμενε στα κελιά της εκκλησιάς με τη γιαγιά του, ως τάμα, ζητώντας τη βοήθεια της Κυρίας των Ουρανών λόγω προφυματιώσεως και μας πρόσθεσε ότι στη Χάρη της, τότε, λίγες μέρες πριν στη γιορτή της, έγινε θαύμα· μια μικρή κόρη τυφλή, μόλις άγγιξε την εικόνα της Πανάχραντης, είδε το φως της!.. 

Τα παραπάνω διαδραματίζονται τον Σεπτέμβριο και Οκτώβριο 1939, δηλαδή λίγες μέρες μετά την εισβολή της χιτλερικής Γερμανίας στην Πολωνία, την 1η Σεπτεμβρίου 1939 και την έναρξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Πρέπει να αναφέρουμε ότι το γεγονός καταγράφεται στις στήλες των αθηναϊκών εφημερίδων-εμείς τις αντλήσαμε από την «Πρωία»-και στις παροικιακές των Αθηνών και της Αλεξάνδρειας-η «Δωδεκανησιακή Αυγή» τη δημοσιεύει στην πρώτη της σελίδα στις 15 Νοεμβρίου 1939. www.rodiaki.gr/Ημερομηνία 2013-08-15

Ας θυμηθούμε τι έγινε πέρση του  Αγίου Δημητρίου 26-10-2013 στην ίδια περιοχή της Ιαλυσού Ρόδου.

Δάκρυζε ο Ταξιάρχης ο Πανορμίτης στο Παλαιό Κοιμητήριο της Ιαλυσού.

Video Ντοκουμέντο για τα ιερά δάκρυα του Ταξιάρχη στην Ιαλυσό Ρόδου

Ας παρακαλέσουμε την ΠΑΝΑΓΙΑ μας στις μπόρες των καιρών  να σταθεί ΥΠΕΡΜΑΧΟΣ του Έθνους και ειδικά στα νησιά του Αιγαίου και να μας βγάλει κάποια στιγμή  σε ΛΙΑΚΑΔΑ ΘΕΪΚΗ.

Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

Τρίτη, 19 Αυγούστου 2014

Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΣΟΥ


'' Στο δρομο περπατουσε ενα μεγαλο πληθος ανθρωπων. Ο καθενας κουβαλουσε τον Σταυρο του.


Ενας ανθρωπος σκεφτηκε οτι ο δικος του Σταυρος ειναι πολυ βαρυς, και καθυστερησε αφηνοντας τους
αλλους να περασουν..





Μετα, μπηκε στο δασος κι εκοψε ενα κομματι απο το Σταυρο του.



Ικανοποιημενος απο την εξυπναδα του, σε λιγο εφτασε τον οχλο κ προχωρησε μαζι του.



Ξαφνικα, μπροστα τους εμφανιστηκε ενα χασμα. Ολοι χρησιμοποιησαν τον Σταυρο τους και



περασαν το χασμα.


Μονο ο πονηρος ανθρωπος εμεινε, γιατι ο Σταυρος του ηταν κοντος .. '

15 εκατομμύρια "Τούρκοι" κρυπτοχριστιανοί; "Μπέστ σέλλερ" το Ευαγγέλιο στην Τουρκία!!!!



Με κομμένη κυριολεκτικά ανάσα παρακολούθησε το κοινό τη διάλεξη του γνωστού Δημοσιογράφου Νίκου Χειλαδάκη , που έγινε στο Δήμο Θέρμης 2010 και μεταδόθηκε από τον Τηλεοπτικό Σταθμό 4ε της Ιεράς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης, σχετικά με την Ορθοδοξία στη σημερινή Τουρκία.

Ο Δημοσιογράφος, με πολυετή έρευνα, με απολύτως τεκμηριωμένα στοιχεία, πολλά εκ των οποίων δημοσιεύματα του ίδιου του Τουρκικού Τύπου, ακόμα και με βίντεο από εκπομπές της τουρκικής τηλεόρασης, αποκάλυψε μια άλλη, εντελώς άγνωστη και θαμμένη πλευρά της πραγματικότητας στη σημερινή Τουρκία, κατά την οποία δεκάδες, εκατοντάδες βαφτίζονται φανερά πλέον Χριστιανοί Ορθόδοξοι, χιλιάδες είναι εκείνοι που μεταβαίνουν στα Ορθόδοξα προσκυνήματα, Εκκλησιές και Αγιάσματα, ενώ επιφανείς Τούρκοι παρακολουθούν με δέος τη Θεία Λειτουργία!!!

Ο Νίκος Χειλαδάκης, ανέφερε πάμπολλες, συγκεκριμένες και επώνυμες περιπτώσεις μουσουλμάνων που ζήτησαν να βαφτιστούν Χριστιανοί, ενώ παρουσίασε τα αποκαλυπτικά στοιχεία έρευνας τουρκικής εφημερίδας, που καταγράφει μόνο τα τελευταία τρία χρόνια στην Τουρκία τον εξωφρενικό αριθμό των 8.000.000 πωλήσεων Αγίων Γραφών, στην τουρκική γλώσσα!!! (σ.σ. πράγμα που δείχνει πως είναι πραγματικά πολλά εκατομμύρια οι Κρυπτοχριστιανοί στην Τουρκία, ενώ

ΖΥΓΩΝΕΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ. Τα κράτη που θα δημιουργηθούν.

Γέρων Παΐσιος, πολλά χρόνια πριν… «Η Τουρκία θα διαμελισθεί σε 3-4 κομμάτια. Ήδη έχει αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση. Εμείς θα πάρουμε τα δικά μας εδάφη, οι Αρμένιοι τα δικά τους και οι Κούρδοι τα δικά τους. Το κουρδικό θέμα έχει ήδη δρομολογηθεί». 

Περιοχές Κούρδων
1.Το Νοτιοανατολικό κομμάτι της τουρκίας είναι φωλιά των Κούρδων και σίγουρα ένα από τα μελλοντικά κράτη που θα δημιουργηθούν μετά τη διάσπαση της τουρκίας. Τα 15 εκατομμύρια κούρδων και ο απελευθερωτικός τους στρατός περιμένουν και ονειρεύονται την κατάλληλη ευκαιρία (με τη συνδρομή των ισχυρών φίλων τους στην άλλη άκρη του Ατλαντικού) για το δικό τους ποθούμενο.
Περιοχή μειονοτήτων του Πόντου
2.Στο Βορειοανατολικό κομμάτι Πόντιοι, Λαζοί και Αρμένιοι αποτελούν μερικές από τις καταπιεσμένες μειονότητες της περιοχής. Θεωρώ βέβαιο ότι εκεί θα δημιουργηθεί άλλο ένα κράτος ή θα προσαρτιστεί στην Αρμενία που συνορεύει στα Ανατολικά.
Περιοχές Αλεβιτών
3.Το ένα τρίτο των τούρκων (25 εκατομύρια) αποτελείται από μια άγνωστη για πολλούς θρησκευτική αίρεση του ισλάμ που φυσικά καταπιέζεται και αυτή, όπως και οι υπόλοιπες. Οι Αλεβίτες, όπως ονομάζονται, βρίσκονται κυρίως στις κεντρικές (Καππαδοκία) και νότιες περιοχές της τουρκίας, άλλα και αλλού. Θεωρώ πιθανό να είναι το τρίτο κομμάτι της διαλυμένης τουρκίας για έναν επιπλέον λόγο… Στο βιβλίο του Α. Ρακοβαλή «Ο Πατήρ Παΐσιος μου είπε» και στο σημείο που μιλάει για την Καππαδοκία, αν θα την πάρουμε οι Έλληνες, ο συγγραφέας αναφέρει ότι ο γέροντας είπε πως δεν θα την πάρουμε εμείς, αλλά θα είναι τόσο χαλαρά τα πράγματα εκεί που θα μπορεί να πηγαίνει όποιος θέλει, οπότε θα είναι σαν να την έχουμε. Χαρακτηριστικό των Αλεβιτών είναι η χαλαρή θρησκευτικότητά τους και η ανεκτικότητα απέναντι στις άλλες θρησκείες. Όσο παράξενο και αν ακούγεται, πιστεύουν μαζί με τον αλλάχ και στην Αγία Τριάδα καθώς και στους Αγίους Αποστόλους.
4.Πολλά έχουμε ακούσει για τους Κρυπτοχριστιανούς της τουρκίας, αλλά λίγοι γνωρίζουν ότι ο αριθμός τους αυξάνεται με γεωμετρική πρόοδο. Το βιβλίο με τις περισσότερες πωλήσεις στην τουρκία αυτό τον καιρό είναι η Καινή Διαθήκη μεταφρασμένη στα τουρκικά από την Ι.Μ. Παρακλήτου Ωρωπού! Αυτό σε συνδυασμό με την πίστη στα λόγια και στις προφητείες των Αγίων μας για επιστροφή της Κωνσταντινούπολης στους Έλληνες, μας κάνει βέβαιους ότι το Βυζάντιο θα ξαναγεννηθεί και θα αποτελεί το τέταρτο κομμάτι της διαλυμένης τουρκίας.
Τότε θα εκπληρωθεί και ο λόγος του Πατροκοσμά για το ένα τρίτο των τούρκων που θα γίνουν χριστιανοί!
yiorgosthalassis.blogspot.com

Δευτέρα, 18 Αυγούστου 2014

Η συνάντηση με τον Θεό!

Γράφει ο π.Νεκτάριος Πόκιας

Ένα μικρό παιδί της τετάρτης τάξης του δημοτικού σχολείου, μου έκανε πριν λίγες ημέρες διάφορες ερωτήσεις γύρω από την Εκκλησία, την Παναγία, τον Χριστό, την Αγία Τριάδα, τους Αγίους. Είχε και άλλες απορίες και ομολογώ ότι χάρηκα αυτή την συζήτηση αν και σε πολλά θέματα αισθάνθηκα αδύναμος να απαντήσω στον αυθορμητισμό και στην ειλικρίνεια ενός τόσο μικρού παιδιού που ήταν ιδιαίτερα αφοπλιστικά. Ευτυχώς που ξέφυγα στην ερώτηση του, πώς θα συναντήσει τον Θεό, με μία ιστορία παρμένη από το Γεροντικό πολύ διδακτική την οποία παραθέτω:
Κάποιος ερημίτης προσευχόταν πολύ σκληρά και επίμονα, ζητώντας να συναντήσει τον Θεό. Επιτέλους κατάφερε να κλείσει μαζί Του την συνάντηση. Θα έλθεις αύριο πάνω στο όρος, του είπε ένας άγγελος! Ο ερημίτης σηκώθηκε την

ΟΥΚΡΑΝΙΚΗ ΡΟΥΚΕΤΑ EΠΕΣΕ ΣΕ OΡΘΟΔΟΞΟ ΝΑΟ ΚΑΙ ΓΟΝΑΤΙΣΕ ΣΤΟΝ ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΟΡΑ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΚΡΑΓΕΙ

10612542_808328889212197_3944409212327827340_n
Πορφύρης Δ
Τη νύχτα της 16ης προς 17η Αυγούστου η εκκλησία των Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Πάυλου στην κωμόπολη Mospynο της περιοχής του Ντόνετσκ επλήγη από ρουκέτα μήκους 1,5m που εκτόξευσε πυραυλικό σύστημα Grad. Αυτή κατέληξε στο εσωτερικό του ναού αφού διέτρεξε μια περίεργη τροχιά.
10570379_808328962545523_3840265019413366752_nΕισήλθε από το παράθυρο θρυμματίζοντας τα τζάμια και έριξε στο έδαφος το βάζο με τα λουλούδια που ήταν τοποθετημένο στο προσκυνητάρι της εικόνας του Παντοκράτορα .Ο oυκρανικός πύραυλος καρφώθηκε κυριολεκτικά στο έδαφος αλλά δεν προκλήθηκε καμία έκρηξη.1551555_808328895878863_6841819687702810289_nΥποκλήθηκε γονυπετής στην ανωτερώτητα του Παντοκράτορα που τον έθεσε κυριολεκτικά « υποπόδιον των ποδών του ».10580100_808328932545526_4277183017751252221_nΠροκάλεσε ασήμαντες υλικές ζημιές ενώ αποφεύχθηκε εκδήλωση πυρκαγιάς. Πρόσφατα ο ναός πανηγύρισε.
1560612_808329029212183_3952888112977416524_n 10565184_808329009212185_4159202929036409884_n
12515_808328882545531_6355580962994974066_nπηγή: pravoslavie

Η αμετάπειστη γριά


Ήταν κάποτε μια γριά γυναίκα, η οποία στη ζωή της δεν είχε κάνει κανένα καλό. Όταν πέθανε, ο άγγελός της την πήγε στο θρόνο του Θεού, μα στο βιβλίο των πράξεών της δεν υπήρχε καμία καλοσύνη κι έτσι ο δρόμος της ήταν για την κόλαση. Ο άγγελός της στενοχωρήθηκε αφάνταστα. Αναζήτησε στις πιο κρυφές σημειώσεις του βιβλίου του καθενός, μήπως και βρει κάποια καλή πράξη και αναγκάσει το Θεό που είναι γεμάτος αγάπη να την πάρει στον Παράδεισο. 

Ψάχνοντας, λοιπόν, βρήκε ότι κάποτε όταν η γρια σκάλιζε τον κήπο της, ήρθε ένας ζητιάνος που της ζήτησε ελεημοσύνη. Η γριά δεν ήθελε να δώσει τίποτα, αλλά ο ζητιάνος ήταν πολύ επίμονος. Τότε, αφού νευρίασε, η γριά τράβηξε μια αγριοκρεμμύδα και την πέταξε στο ζητιάνο, για να