Μηνύματα φωτός

-Ευτυχισμένος αυτός που γνωρίζει,τι είναι αγάπη προς τον Ιησού Χριστό και περιφρονεί τον εαυτόν του χάριν αυτής της αγάπης.
-Αγάπησε ψυχή ολόθερμα τον Ιησού Χριστό.Αυτόν να θεωρείς φίλο σου,Αυτόν,που έστω και αν όλοι σε εγκαταλείψουν,δεν θα σε αφήσει ποτέ,ούτε θα επιτρέψει να καταστραφείς.
-Αν σε κάθε σου ανάγκη επικαλείσαι τον Ιησού Χριστό,θα Τον έχεις πάντοτε κοντά σου.Αν ο Χριστός είναι μαζί σου,κανείς εχθρός δεν μπορεί να σε βλάψει.
-Να είσαι ταπεινός και ειρηνικός και ο Ιησούς Χριστός θα είναι μαζί σου
-Να είσαι ευσεβής και πράος και ο Ιησούς Χριστός θα είναι μαζί σου.
-Κάνε τον Ιησού Χριστό βασιλιά της καρδιάς σου και θα είσαι πάντα ευτυχισμένος.

Τρίτη, 7 Απριλίου 2015

Η ξεχωριστή εβδομάδα! Γράφει ο π.Νεκτάριος Πόκιας

Μία πορεία έφθασε στο τέλος της. Είναι η πορεία που κάναμε κατά την Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή ξεκινώντας από την Καθαρά Δευτέρα με νηστεία και προσευχή. Μία νέα πορεία ξεκίνησε από χθες βράδυ. Στο διάβα της, σημαντικά γεγονότα διαδραματίζονται και πολλαπλά μηνύματα αντλούνται. Λένε πολύ ορθά ότι η Μεγάλη εβδομάδα ζυγίζει αιωνιότητα. Και πραγματικά δεν είναι υπερβολή αυτό, γιατί αυτή την εβδομάδα εκτυλίσονται μεγάλα και ανεπανάληπτα γεγονότα. Πολλές μάχες δόθηκαν στην ιστορία της ανθρωπότητας, καμιά όμως δεν μπορεί να συγκριθεί με την μάχη που έδωσε ο Χριστός στο Γολγοθά. Μία μάχη άνιση, την οποία όμως κέρδισε για το καλό της ανθρωπότητας. Ο Θεός έγινε άνθρωπος, σταυρώθηκε, πέρασε μέσα από τον πόνο και την εγκατάλειψη και όλα αυτά τα έκανε για να οδηγήσει το πλάσμα του -τον καθένα μας ξεχωριστά δηλαδή- στην λύτρωση και την σωτηρία. Κάθε μέρα αυτής της εβδομάδας κουβαλά μνήμες και διδάγματα διαχρονικά τα
οποία καλούμαστε να εφαρμόσουμε στη ζωή μας.
                                   
Η Μεγάλη Εβδομάδα σε κάθε της μέρα, ξεδιπλώνει την πολυδιάστατη αγάπη του Χριστού προς τον καθένα μας. Έρχεται την Μεγάλη Δευτέρα ο Νυμφίος Χριστός με την αγάπη στον ύψιστο βαθμό αγκαλιάζοντας κάθε αμαρτωλό άνθρωπο, την Μεγάλη Τρίτη με την ακοίμητη αγάπη στο πρόσωπο των φρονίμων παρθένων, την Μεγάλη Τετάρτη με την αγάπη που εκπέμπει στο πρόσωπο της αμαρτωλής γυναίκας ζητώντας την μετάνοια της, την Μεγάλη Πέμπτη με την έκχυση της θείας αγάπης προσφέροντας το ίδιο Του το αίμα «εις άφεσιν αμαρτιών και εις ζωήν αιώνιον», την Μεγάλη Παρασκευή με την καρφωμένη αγάπη πάνω στο Σταυρό και το Μεγάλο Σάββατο με την αιφνίδια επιχείρηση της αγάπης που συντρίβει το κράτος του θανάτου.
Πάνω στο Σταυρό κορυφώνεται η Θεία αγάπη. Εδώ όμως είναι το παράδοξο. Η λύπη και ο πόνος γεννούν την χαρά. Συμβαίνει ότι και με τον σεισμό που διαλύει τα πάντα. Εδώ όμως ο σεισμός της θείας αγάπης έχει άλλη δυναμική. Διαλύει τα σκοτάδια του άδη. Σείστηκαν τα επίγεια με τον Σταυρικό θάνατο Του Χριστού. Σείστηκαν οι πέτρες του Γολγοθά, αλλά το πιο σημαντικό είναι ότι σείσθηκε η σκληρότερη καρδιά του συσταυρωτή ληστή ο οποίος με ένα «μνήσθητι» που είπε άνοιξε τον παράδεισο. Ο σεισμός του Σταυρού και μετά της Αναστάσεως γκρέμισε την φθαρτότητα και την παλαιότητα του κόσμου και έδωσε νέα ελπίδα με προοπτική ένα νέο ξεκίνημα για τον καθένα μας πάντα με την προυπόθεση της προσωπικής μας συνάναστασης.

Η ταφή του Χριστού πρέπει να σηματοδοτήσει και την αρχή για πολλές άλλες ταφές που καθημερινά πρέπει να πράξουμε. Τα ερωτήματα που προβάλλουν και αυτή την Μεγάλη εβδομάδα είναι αμείλικτα και ζητούν άμεση απάντηση: Πότε θα θάψουμε τον κακό μας εαυτό και τα αμαρτωλά μας πάθη; Πότε θα νεκρώσουμε καθετί που δεσμεύει την ελευθερία μας και μας κάνει υποχείρια του μισόκαλου;
Ας ανταποδώσουμε αυτή την μοναδική και ξεχωριστή αγάπη του Χριστού μας που εκκέχυται στον καθένα, με μετάνοια ειλικρινή και με διάθεση διορθώσεως. Η προσέλευση μας τούτες τις μέρες στην Εκκλησία δεν θα πρέπει να γίνεται μόνο και μόνο για να εκπληρωθεί ένα τυπικό καθήκον. Πρέπει τα Θεία πάθη να μην είναι ένα φολκλορικό αλλά ένα βιωματικό γεγονός. Τότε θα μπορούμε μαζί με τον υμνογράφο να ψάλλουμε ψυχαίς καθαραίς και αρρυπώτοις χείλεσι: «Δεύτε ουν και ημείς κεκαθαρμέναις διανοίαις συμπορευθώμεν αυτώ και συσταυρωθώμεν…».