Μηνύματα φωτός

-Ευτυχισμένος αυτός που γνωρίζει,τι είναι αγάπη προς τον Ιησού Χριστό και περιφρονεί τον εαυτόν του χάριν αυτής της αγάπης.
-Αγάπησε ψυχή ολόθερμα τον Ιησού Χριστό.Αυτόν να θεωρείς φίλο σου,Αυτόν,που έστω και αν όλοι σε εγκαταλείψουν,δεν θα σε αφήσει ποτέ,ούτε θα επιτρέψει να καταστραφείς.
-Αν σε κάθε σου ανάγκη επικαλείσαι τον Ιησού Χριστό,θα Τον έχεις πάντοτε κοντά σου.Αν ο Χριστός είναι μαζί σου,κανείς εχθρός δεν μπορεί να σε βλάψει.
-Να είσαι ταπεινός και ειρηνικός και ο Ιησούς Χριστός θα είναι μαζί σου
-Να είσαι ευσεβής και πράος και ο Ιησούς Χριστός θα είναι μαζί σου.
-Κάνε τον Ιησού Χριστό βασιλιά της καρδιάς σου και θα είσαι πάντα ευτυχισμένος.

Τρίτη, 11 Μαρτίου 2014

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΪΣΙΟΣ: ΝΑ ΜΗ ΛΕΜΕ ΓΙΑ ΚΑΝΕΝΑΝ «ΑΣ ΤΟ ΒΡΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΕΟ», ΔΙΟΤΙ ΕΤΣΙ ΤΟΝ ΚΑΤΑΡΙΟΜΑΣΤΕ!




- Γέροντα, είναι σωστό να λέη κανείς γι' αυτόν που τον αδικεί: «ας το βρη από τον Θεό»;

- Όποιος το λέει αυτό κοροϊδεύεται από τον πονηρό και δεν καταλαβαίνει ότι με αυτόν τον τρόπο καταριέται με ευγένεια. Είναι μερικοί που λένε ότι είναι ευαίσθητοι και έχουν αγάπη και λεπτότητα και ανέχονται μεν τις αδικίες που τους κάνουν οι άνθρωποι, αλλά λένε: «Ας το βρουν από τον Θεό». Σ' αυτήν την ζωή όλοι οι άνθρωποι δίνουμε εξετάσεις, για να περάσουμε στην άλλη την αιώνια, στον παράδεισο. Μου λέει ο λογισμός ότι αυτή η ευγενική κατάρα είναι κάτω από την πνευματική βάση και δεν
επιτρέπεται σε Χριστιανό, γιατί ο Χριστός δεν μας δίδαξε τέτοιου είδους αγάπη, αλλά το «Πάτερ, άφες αυτοίς, ου γαρ οίδασι τι ποιούσι». Όπως επίσης καλύτερη ευχή από όλες είναι, όταν μας καταριούνται άδικα και το δεχώμαστε σιωπηλά με καλωσύνη.

Όταν συκοφαντηθούμε ή αδικηθούμε είτε
από επιπόλαιους είτε από πονηρούς ανθρώπους, που έχουν κακότητα και
διαστρέφουν και την αλήθεια, εάν μπορούμε, καλά είναι να μη θέλουμε να
δικαιωθούμε, όταν η αδικία αφορά μόνον το άτομό μας. Ούτε και να πούμε:
«Να το βρουν από τον Θεό», γιατί και αυτό είναι κατάρα. Καλά είναι να
τους συγχωρέσουμε με όλη την καρδιά μας και να παρακαλέσουμε τον Θεό να
μας δυναμώση, να μπορέσουμε να σηκώσουμε το βάρος της συκοφαντίας και
να συνεχίζουμε την πνευματική ζωή (στην αφάνεια, όσο μπορούμε). Ας
συνεχίζουν οι άνθρωποι που έχουν ως τυπικό να κρίνουν και να
κατακρίνουν, να μας αδικούν, γιατί συνέχεια με τον τρόπο τους αυτόν μας
ετοιμάζουν χρυσά στεφάνια για την αληθινή ζωή. Φυσικά, όσοι είναι κοντά
στον Θεό ποτέ δεν καταριούνται, γιατί δεν έχουν κακότητα αλλά όλο
καλωσύνη και ό,τι κακό κι αν πετάξη κανείς σ' αυτούς τους αγιασμένους
ανθρώπους αγιάζεται, και αισθάνονται μεγάλη, κρυφή χαρά.


Από το βιβλίο «Με πόνο και αγάπη για τον σύγχρονο άνθρωπο», Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου